Cnota i Moralność
-
Cnota nie daje szczęścia, ale uczy, jak z niego korzystać, gdy się je ma.
-
Bez obywatelskiej moralności społeczeństwa giną, zaś bez osobistej nie są godne przetrwania.
-
Od czasu do czasu trzeba grzeszyć, bo inaczej traci się uciechę z cnoty.
-
Cnota nie jest niczym lepszym od grzechu, jeżeli jej brak tchnienia czegoś więcej: inteligencji, wyobraźni, boja wiem czego?
-
Niektóre cnoty można zdobyć, gdy się przez dłuższy czas udaje, że się je ma. Inne tym trudniej zdobyć, im bardziej się je pozoruje. Do pierwszych należy odwaga, do drugich skromność.
-
Najmniejsza zaś z cnót lepszą jest atoli od pięknych manier.
-
Naigrawając się z cnót fałszywych, mniej się zaczyna poważać prawdziwe.
-
Bogactwa nigdy nie dały cnoty, ale cnota nieraz dała bogactwa.
-
Działaj zawsze na korzyść bliźniego. Czyń dobrze każdemu, jakbyś pragnął, aby tak tobie czyniono. Nie myśl o tym, co tobie jest kto winien, ale co ty jesteś winien innym.
-
Moralność to jest to, co pozwala nam być wiernym sobie.
-
Istnieje tyleż moralności co zawodów; niektóre z tych moralności głoszą sprzeczne ze sobą dyrektywy. Moralność uczonego zabrania mu posłuszeństwa wobec jakiegokolwiek autorytetu, gdy tymczasem moralność zawodowa duchownego, czy żołnierza to posłuszeństwo właśnie nakazuje.
-
Pierwsze zasady moralności tworzą się w interesie jednostki, toteż prawdą jest w tym względzie, że cnota to roztropność zastosowana do obyczajów. Jednakże cnota we właściwym sensie słowa rodzi się w stosunkach człowieka z innymi ludźmi; człowiek jest mądry dla samego siebie, a cnotliwy wobec bliźniego.
-
Cnoty to najważniejszy skarb, ale talenty stanowią o ich właściwym użytkowaniu.
-
Cnota - to pobożna stara panna z życiem wewnętrznym równie czyściuchnym, chłodnym i nieprzytulnym, jak jej pokój. Cnota - to prawie to samo co zadowolenie z siebie.
-
Kiedy cnota staje się występkiem? Gdy zaczyna wydawać sądy.
Najczęściej szukane:
hipokryzja
,
salomon
,
Nekrolog
,
koń
,
pijak
,
szron
,
Christoph Lichtenberg
,
Smutek
,
sontag
,
turgieniew
,