Życie
-
W życia wędrówce, na połowie czasu.
-
Ja nie umieram, ja wstępuję do życia.
-
Jak dobrze zrozumieć wreszcie, że życie nabiera dopiero wtedy sensu i znaczenia, gdy toczy się zgodnie z własnymi potrzebami, rytmem własnego oddechu, a przede wszystkim własnym wyobrażeniem o nim - a nie potrzebami, rytmem wyobrażeniem narzuconym przez otoczenie. Za wszelką cenę być sobą.
-
Jak żyć, co z sobą robić, aby starość uczynić pozytywnym choć dokuczliwym czasem? Uczynić z niego godną pointę? Nie dopuścić do degradacji? I czy jest to w ogóle możliwe? Sądzę - że udaje się tylko wybranym.
-
Jaka to straszna rzecz życie.
-
Jaki jest sens ludzkiego życia? Każda odpowiedź na to pytanie wiąże się z religią. Można więc spytać, czy w ogóle warto je zadawać? Odpowiadam, że człowiek, który uważa życie swoje i innych istot ludzkich za bezsensowne, jest nie tylko nieszczęśliwy, ale właściwie nie zasługuje na życie.
-
Jasna świadomość śmierci jest wymiarem radości życia.
-
Jeden z moich profesorów powiedział mi kiedyś: - cokolwiek napiszesz - jedni powiedzą, że to, co napisałeś, jest dobre, inni, że takie sobie, jeszcze inni, że do niczego - i wszystkie oceny będą słuszne. ks.
-
Jedyna cześć ciebie, która plonie w piekle to twoje pragnienie życia.
-
Życie mija, ale odradza się w następnym pokoleniu, i to właśnie jest piękne. Reszta okazuje się złudą.
-
Życie to trociny i piasek.
-
Życie - to jeszcze raz móc odetchnąć. Reszta nic nie znaczy.
-
Życie! Skoro zezwalasz, abyśmy otrzymali cię w darze, bądź ludzkie. Ciebie nie można przeżyć. Ciebie można tylko przecierpieć. Dosięgniesz każdego, dziecko, kobietę, starca...
-
Życie uchodzi czasem za olbrzyma, z którym trzeba się borykać, by wywalczyć krawędź ścieżki dla siebie.
-
Bez względu na to, jak żmudne jest życie ludzi dobrych, jest ono znacznie mniej uciążliwe niż życie ludzi złych.
Najczęściej szukane:
W sprawie Ewy
,
O sprawie Ewy
,
Gnębić
,
kwiecie wieku
,
wieku
,
kwiecie wieku
,
kwiecie wieku
,
jabłonie na wiosnę są w kwiecie wieku
,
kolana
,
tysiąc mil
,