mysli.com.pl

Sławni Ludzie

• Luis Bunuel
  • 
    

    Wystarczyłoby, żeby biała powieka ekranu odbijała należne jej światło, a świat wyleciałby w powietrze.

    Głosuj: 578 głosów ↑     506 głosów ↓
• Jean Cocteau
  • 
    

    Poeta — ktoś, kto pragnie w jasny dzień pokazać światło księżyca.

    Głosuj: 556 głosów ↑     507 głosów ↓
• Albert Schweitzer
  • 
    

    Optymista to człowiek, który wszędzie widzi zielone światło, pesymista — czerwone. Człowiek umiarkowany powinien być daltonistą.

    Głosuj: 447 głosów ↑     427 głosów ↓
• Zofia Bystrzycka
  • 
    

    Życie jednak nie trwa w przykazanej ciemności, ponieważ nią właśnie musi się skończyć, koniec zawsze jest w niewidzeniu, więc bojaźliwie uciekamy od sytuacji niejasnych w ostre światło dnia.

    Głosuj: 239 głosów ↑     232 głosów ↓
• Stanisław Jerzy Lec
  • 
    

    Dwoje ludzi gasi światło w pokoju nie tylko wtedy, gdy nie może na siebie patrzeć.

    Głosuj: 231 głosów ↑     198 głosów ↓
  • 
    

    Powiedziały krety: "Ludzie są ciemni, potrzebne im światło".

    Głosuj: 227 głosów ↑     200 głosów ↓
• Roy Croft
  • 
    

    Dziękuję ci za to, że "wsuwasz" swoją dłoń do mojego zabałaganionego serca i przesuwasz ją nad tymi wszystkimi głupimi i słabymi rzeczami. Zawsze je dostrzegasz, ale na światło dzienne wyciągasz tylko te piękne, promienne rzeczy, których nikt inny do tej pory nie odnalazł, bo nie szukał dość głęboko.

    Głosuj: 540 głosów ↑     495 głosów ↓
• Ladislaus Boros
  • 
    

    Gdzie płonie jeszcze mały płomyk nadziei, tam widać światło nieba.

    Głosuj: 229 głosów ↑     191 głosów ↓
  • 
    

    Tam, gdzie jaśnieje nawet najmniejszy płomyk nadziei, dostrzegalne jest światło z nieba.

    Głosuj: 247 głosów ↑     195 głosów ↓
• Borys Pasternak
  • 
    

    I oto, kiedy zaczął się walić ów złoty i marmurowy gmach złego smaku, przyszedł On, lekki, odziany w światłość, ostentacyjnie ludzki, umyślnie prowincjonalny, galilejski, i od tej chwili zniknęły narody i bogi, i ukazał się człowiek, człowiek - cieśla, człowiek - oracz, człowiek - pasterz. Wśród stada owiec o zachodzie słońca, człowiek, który nie brzmiał ani trochę dumnie, człowiek uwieczniony wdzięczną pamięcią we wszystkich matczynych kołyskach i we wszystkich malarskich galeriach świata.

    Głosuj: 600 głosów ↑     530 głosów ↓
• Grzegorz z Nyssy Św.
  • 
    

    Zbliżając się do Światła, dusza staje się światłością.

    Głosuj: 280 głosów ↑     281 głosów ↓
• Jonathan Carroll
  • 
    

    Zapytałam dziecko niosące świeczkę: - Skąd pochodzi to światło? Chłopczyk natychmiast ją zdmuchnął. -Powiedz mi, dokąd teraz odeszło - odparł. -Wtedy ja powiem ci skąd pochodzi.

    Głosuj: 437 głosów ↑     404 głosów ↓
• Karol Jung
  • 
    

    Wspólnota daje nam ciepło, byt osobny daje nam światło.

    Głosuj: 561 głosów ↑     531 głosów ↓
• Vincent Van Gogh
  • 
    

    Kto wierzy w światłość, ujrzy ją, ciemność istnieje tylko dla niewierzących.

    Głosuj: 467 głosów ↑     421 głosów ↓
• Aldona Różanek
  • 
    

    Kwiat szczęścia najpiękniej rozkwita, gdy opromienia go światło miłości.

    Głosuj: 410 głosów ↑     362 głosów ↓
• Stefan Wyszyński kard.
  • 
    

    Ten, kto zamknął się w nienawiści, już się skończył! A narodził się do nowego życia ten, kto z piekieł nienawiści wyszedł na światło Boże.

    Głosuj: 201 głosów ↑     192 głosów ↓
• Jean Ladriere
  • 
    

    Tam, gdzie jest nasza niemoc, tam też jest siła. Tam gdzie jest nasza nędza, tam też jest nasza wielkość. Tam, gdzie jest ciemność, tam także panuje światło. Jednak tylko wiara może nam o tym powiedzieć i jedynie nadzieja pozwala nam to usłyszeć.

    Głosuj: 443 głosów ↑     407 głosów ↓
• Jan Himilsbach
  • 
    

    Podszedł do łazienki, ogolił się, wziął kąpiel i ubrał się odświętnie. Zasłał łoże, opróżnił popielniczkę z popiołu i niedopałków, potem przygotował stół do kolacji. Na czystym obrusie rozesłał trochę siana i położył na nim opłatek, zapalił świece i zgasił światło. W kątach mieszkania zapanował półmrok. Z kuchni przyniósł dwa nakrycia i wszystko, co potrzebne jest do kolacji wigilijnej. Samotnie zasiadł do kolacji próżno czekając zbłąkanego wędrowca.

    Głosuj: 601 głosów ↑     542 głosów ↓
• Theodor Fontane
  • 
    

    Powietrze, światło, odpoczynek uzdrawiają, lecz największe ukojenie płynie z kochającego serca.

    Głosuj: 571 głosów ↑     498 głosów ↓
• Adam Asnyk
  • 
    

    Na własne mroki najlepszą pociechą zapalić światło pod ubogich strzechą.

    Głosuj: 456 głosów ↑     421 głosów ↓