Wyniki dla zapytania: wiersz
Sławni Ludzie
-
Jan Twardowski
-
A z wierszy napisanych chyba ten nie umrze, co nie bał się stać prawdą lub stał się muzyką.
Głosuj:
629 głosów ↑
549 głosów ↓
-
Brak dziś wierszy religijnych. Sam fakt, że pojawiła się propozycja ich wydania, świadczy o zapotrzebowaniu.
Głosuj:
565 głosów ↑
543 głosów ↓
-
Czytałem, że dawno już temu jezuici pokłócili się z bernardynami o to, kto pisze lepiej wiersze. - My piszemy: jezuita i kwita - powiedział jeden z bernardynów. - My piszemy: głupi bernardyn. - Przecież tu nie ma rymów. - Nie ma rymów, ale jest sens - tłumaczył jezuita.
Głosuj:
661 głosów ↑
597 głosów ↓
-
Stawiam sobie czasem trzy pytania: dlaczego piszę? do kogo piszę? Co myślę o swoich własnych wierszach?
Głosuj:
398 głosów ↑
423 głosów ↓
-
Wiersze ocalają to, co podeptane. W dobie komputerów i techniki objawiają się jako coś ludzkiego, serdecznego, co nie jest zatrute nienawiścią, złością, sporami. Wnoszą ład i harmonię. Odkażają dzisiejszą rzeczywistość.
Głosuj:
550 głosów ↑
589 głosów ↓
-
Wiersze są rodzajem rozmowy, w której autor chce coś przekazać z własnych przeżyć. Piszę tak, jakbym mówił do kogoś bliskiego. Dla mnie wiersz jest poszukiwaniem kontaktu z drugim człowiekiem. Chciałbym trafić do każdego. Cieszy mnie to, że wiersze rozumieją czytelnicy spoza polskiej przestrzeni, rozumieją w swoim języku.
Głosuj:
590 głosów ↑
523 głosów ↓
-
Wciąż chcę pisać lepiej. W dzisiejszym świecie spotykamy się z twórczością cenionych nieraz umysłów, zarażonych rozpaczą, relatywizmem, niewiarą, materializmem, postmodernizmem. Wiersz religijny może wydać się za słaby, zbyt zagłuszony. Ale nie dostrzegany odbiorca jest, odbiorca, który szuka nadziei, prawdy, autentyzmu i nie idzie za tym, co modne. W świecie niewiary próbuję mówić o wierze, w świecie bez nadziei - o nadziei, w świecie bez miłości - o miłości.
Głosuj:
483 głosów ↑
460 głosów ↓
-
- Gustaw Flaubert
- Matylda Canetti
- Felix Lope De Vega Carpio
- Michał Anioł
- Włodzimierz Pietrzak
- Aleksander Puszkin
- Urszula Kozioł
- Anna Sztaudynger - Kalisiewicz
-
Samuel Coleridge
-
Jeśli miłość jest ożywczym słońcem ludzkiej natury, jakże niełaskawie rozdzieliła ona swe promienie między mnie i tę, którą kocham! Ją ozłociła całym światłem swoim i blaskiem, a moją istotę przenika tylko niewidzialnymi promieniami żaru. Ona jaśnieje, jest chłodna jak tropikalny świetlik. Ja, ciemny, nieurodziwy, podobny jestem świerszczowi w gorącym popiele.
Głosuj:
557 głosów ↑
538 głosów ↓
-
- Johann Wolfgang Goethe
- Stefan Napierski
- Julian Przyboś
- Stephane Mallarme
