mysli.com.pl

Śmiać się często i serdecznie, zdobyć szacunek ludzi inteligentnych i sympatię dzieci - to znaczy odnieść sukces.

Nemo sapiens nisi patiens - nie mądry, kto nie jest cierpliwy.

Sympatie i antypatie nie są zaraźliwe — i to jest właśnie bardzo smutne w przyjaźniach i stosunkach z ludźmi.

Nikt nie zdaje sobie sprawy z dodatnich skutków, jakie wywiera na całe życie nawyk powściągliwości, bez względu na to, jak do tego doszło.

Matce robi się wyznania, zwierzenia zaś — rówieśnicy.

Panowanie złych nie może długo potrwać; żyją zazwyczaj dłużej niż ich władza i prawie zawsze ponoszą karę, na którą zasłużyli.

Poborcy podatkowi podtrzymują państwo tak, jak sznurek podtrzymuje wisielca.

Można posługiwać się rozumem dla popisu, a pożytkować go tylko w niewielkiej mierze dla samego siebie.

Ludzie w większej liczbie odznaczają się raczej wielkimi uszami, niż wielkim rozsądkiem.

Wszędzie, we wszystkich czasach dobrzy ludzie przegrywają ponosząc śmierć: czyż dostąpią innego świata, gdy wrócą do życia, czy też nie warto było się rodzić na naszym padole.

Człowiek szlachetny nie zabiega o wdzięczność, ale jeśli jest rzeczą piękną jej unikać, to wyniosłą przecież - przyjąć płynące z niej wyrazy uznania.

Ludzie sprawujący publiczne rządy, tak gadatliwi i zaaferowani, robią wrzawę wokół trudności, ponieważ albo nie potrafią ich pokonać, albo nie umieją rządzić.

O, Wolności! Jakże cię przechytrzono!

Pierwsze zasady moralności tworzą się w interesie jednostki, toteż prawdą jest w tym względzie, że cnota to roztropność zastosowana do obyczajów. Jednakże cnota we właściwym sensie słowa rodzi się w stosunkach człowieka z innymi ludźmi; człowiek jest mądry dla samego siebie, a cnotliwy wobec bliźniego.

Bez względu na to, jak żmudne jest życie ludzi dobrych, jest ono znacznie mniej uciążliwe niż życie ludzi złych.

Człowiek ma zawsze wolny czas, gdy potrafi się czymś zająć; tylko ludzie, którzy nic nie robią, nie mają nigdy czasu.

Cnoty to najważniejszy skarb, ale talenty stanowią o ich właściwym użytkowaniu.

Prawdziwy ból nie objawia się we łzach.

Z religią jest tak jak z innymi instytucjami: nie zmienia ona ducha jednostki, ale przystosowuje się do jej natury, wzmacnia i słabnie wraz z nią.

Patiens — mnich.