mysli.com.pl

Miłość "z odzysku" to często jedyny ratunek dla duchowych bankrutów.

Miłość jest poetycznym złudzeniem, które żeby długo zatrzymać, nie trzeba dotykać palcami jak bańki z mydła, bo zmienia się w kroplę brudnej wody.

Miłość bywa zaborcza, dopóki konto w banku.

Jesteśmy niewolnikami wskazówek zegara, więźniami kalendarzy, gońcami kont bankowych.

Pieniądz jest dobry, ale w pomyśle, w portfelu, w banku, w handlu, w ruchu, nie w środku mózgu i serca.

Banki w kredytach się prześcigają, a komornicy plony zbierają.

Wolność jest bankrutem, gdy nie może wywłaszczyć tyranów.

Ojciec to bankier zesłany przez naturę.

Ojciec to bankier zesłany przez naturę,

Wielki statek bywa kolorowany przez dłubankę.

Uczucia są to banknoty w stosunkach między ludźmi. Wypuszcza się je, dopóki maszyna ta działa. W końcu reprezentują one już tylko fikcyjny metal. I człowiek żyje dalej za te asygnaty.

O bankructwie wiedzy rozprawiają najchętniej ci, którzy nie umieścili w tym przedsiębiorstwie ani grosza.

Świat jest pełen niesprawiedliwości. Bankier może napisać zły poemat i nic. A niech tylko poeta spróbuje wypisać zły czek.

Ambicja to ostatnie schronienie bankruta.

Bankier bez pieniędzy jest jak lekarz bez pigułek.

Bankructwo jest najbliższą drogą do majątku.

Dla dwóch osób siedzących razem przy dzbanku herbaty i świeżych ciasteczkach wszystkie wielkie problemy świata przestają istnieć. W tej chwili przyjaciele znajdują się we własnym "cudownym ogrodzie".

Męki miłosne są jak fałszywe banknoty: jeśli ich nie można zastąpić innymi, puszcza się je na powrót w kurs.

Muszę oddać sprawiedliwość lodówkom. Chociaż w pewnym stopniu inspirują marnotrawstwo, to jednocześnie stwarzają złudzenie, że zawsze będzie jakieś jutro, można w nich trzymać rzeczy bez końca. Ci, co mają lodówki z pewnością widzą życie inaczej, niż ci, co ich nie mają. Czym bank jest dla pieniędzy, tym lodówka dla jedzenia.

Kapitalizm bez bankructwa jest jak chrześcijaństwo bez piekła.