mysli.com.pl

Kobiety wmawiają zawsze w mężczyzn, z których zrobiły baranów, że są lwami i że mają charakter ze stali.

Czekać, póki rogi barana dosięgną nieba, a ogon wielbłąda - ziemi.

Roztropniej dać wełnę niż całego barana.

Leniwemu baranowi ciąży jego wełna.

Mowiwszy po baranie, trzeba też co i po wilku rzec.

U Baranowa wielka woda, każdy się tam wozić musi.

Barania śmierć — wilcza stypa.

Drży na baranie wełna, kiedy owce strzygą.

Wilk dotąd trzyma przymierze z barany, dokąd syt leży ich mięsem napchany.

Barbara święta o górnikach pamięta.

Jeszcze skóra na baranie, a już rzeźnik pije na nię.

Święta Barbara (4 XII) po lodzie, Boże Narodzenie po wodzie.

Chociaż baran ma smaczne mięso, nie jest ono przyjemne dla wszystkich ust.

Ledwo podłożą trawę pod nos baranowi, patrzą na ogon, czy zgrubiał,

Roztropniej dać wełnę niż całego barana,

Cień palmy barassus osłania nawet to, co jest odległe,

Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz!

Słowa są pożywne. Zastanawiam się tylko, według jakiej jednostki miary należy obliczać ich stopień odżywczości?

Moim zdaniem poezja tkwi w opisywaniu stosunków nie funkcjonujących sprawnie. Tacy staliśmy się próżni, że na naszą nieudolność znajdujemy najpiękniejsze frazesy.

Gdybyż to można było się nauczyć, jak się pozbyć próżności, dumy i wynikającej z tego przesadnej wrażliwości. Dlaczego to takie trudne uznać uczucie za coś organicznego, coś, co przypływa i odpływa nie pociągając za sobą oskarżeń za winę.