mysli.com.pl

Lekarz ma tylko jedno zadanie: wyleczyć chorego. Jaką drogą tego dopnie, jest rzeczą obojętną.

Chorego, który uważa się za zdrowego, nie można wyleczyć.

Choremu wychodzi na zdrowie radosna mina odwiedzającego.

Człowiek zdrowy ma zawsze mnóstwo rad dla chorego.

Im bardziej chore państwo, tym więcej w nim praw.

Czterem osobom należy schlebiać do końca: władcy, kobiecie, dziecku i choremu.

Szczęśliwy lekarz spotyka chorego przy końcu jego choroby, a nieszczęśliwy - przy jej początku.

Szczęśliwy lekarz spotyka chorego przy końcu jego choroby, a nieszczęśliwy — przy jej początku,

Kto odwiedza chorego, ten pozbawia go jednej sześćdziesiątej jego choroby.

Chorego leda co urazi.

Choremu się więc poprawuje, gdy śmierć bliżej przystępuje.

Kto podle sąsiada chorego mieszka, sam się chorować nauczy.

Łacno cieszyć chorego, gdyśmy zdrowi sami.

Nie doktora pytaj, chorego pytaj, gdzie go boli.

Lekarzów wiele — umorzą chorego śmiele.

Do chorego na miłość nie woła się lekarza,

Zmęczonemu — nie do zabawy, choremu — nie do żartów.

Na wojnę nie zabiera się chorego.

Nie wyleczy się chorego, który nie wierzy w swoją chorobę.

Na ogół chore kobiety są nieznośne. Nigdy nie tolerują obok siebie żadnej innej cierpiącej osoby.