mysli.com.pl

Chory jest jak miasto otwarte po kapitulacji. Nowe życie wejdzie w niego różnymi drogami. Wchłaniać je będzie całym ciałem, wszystkimi porami skóry.

Dopóki chory oddycha, jest nadzieja.

Dopóki chory oddycha, jest nadzieja.

Gimnastyka to bzdura. Zdrowi jej nie potrzebują, a dla chorych jest niewskazana.

Miłość podobna jest do dobrego wina: przebierzesz nieco miarkę i już jesteś chory.

Zdrowiejący chory zapomina o Bogu.

Chory oddaje cześć bóstwu, a stara kurtyzana oddaje się ascezie.

Wyleczywszy się każdy chory jest doktorem.

Jedną nogą w strzemieniu, drugą w ziemi (o ciężko chorym).

Wilk, nawet chory, poradzi sobie z siedmioma psami.

Wilk nawet chory, poradzi sobie z siedmioma psami.

Cały świat doktorowi dać chory przyrzeka, ozdrowiawszy, wnet z myśli doktor mu ucieka.

Chory poprawić się obiecuje, a wzmógłszy, po staremu się sprawuje.

Chory diabeł chciał świętym zostać, jak ozdrowiał, to zapomniał.

Częstokroć samą wiarą ozdrowieje chory, wiara morza osusza i przestawia góry.

Gdy jeden koń jest chory, cała stajnia nie je.

Biedny chciałby zostać bogatym, tak jak chory wyzdrowieć.

Leniwy — do obiadu zdrowy, po obiedzie chory,

Długa nadzieja czyni chorym serce i jest szkodliwa dla myśli,

Lepszy chory ząb w ustach, niż usta bez zębów.