mysli.com.pl

Życie nie może być ckliwe. Nasze życie to szlachetnie, swobodnie rosnące drzewo. Byłoby głupotą wieszać nań choinkowe upiększenia; i bez nich jest piękne.

Drzewo najlepiej rośnie gdy stoi, człowiek gdy pracuje.

Przyjemność ma się do szczęścia mniej więcej tak, jak drzewo do ogrodu: nie ma ogrody bez drzew, ale drzewa, nawet w wielkiej ilości, nie stanowią jeszcze ogrodu.

Zakochany jest jak człowiek w lesie - zapatrzył się na jedno drzewo.

Miłość poznaje się tak, jak poznaje się drzewo, po owocach, a nie po liściach.

Bo miłość jest jak drzewo, sama z siebie rośnie, głęboko zapuszcza korzenie w całą istotę człowieka i nieraz na ruinie serca dalej się zieleni.

Świat obfituje w głupców jak drzewo w liście.

Przyjaźń jest jak dające cień drzewo, pod którym szukam wytchnienia.

Człowiek, który się nie myli, drzewo, które się nie pali - nie istnieją.

Jakie drzewo, taka strzała.

Drzewo sławi się owocami, a człowiek pracą.

Drzewo mające korzenie pokryje się liśćmi, człowiek mający dzieci podniesie się z upadku.

Gdy rąbiący zamierza się toporem, drzewo odpoczywa.

Zepsute mięso nie daje dobrego rosołu; zgniłe drzewo nie daje dużego płomienia; stary człowiek nie ma wielkiego znaczenia.

Zgniłe drzewo daje dużo dymu; rozklekotany wóz robi dużo hałasu.

Jedno drzewo nie tworzy lasu.

Mądrość jest jak drzewo chlebowe: nie obejmiesz jej rękoma.

Drzewo się nie kołysze, gdy nie ma wiatru.

Drzewo owocorodne poznaje się po kwiatach.

Nawet najsilniejsze drzewo może się ugiąć pod ciężarem swoich owoców.