mysli.com.pl

Technicznie żyjemy w epoce atomowej, uczuciowo ciągle w epoce kamiennej.

Człowiek jest taką samą cząstką Kosmosu jak kamień, pies, ryba, stół.

Człowiek nie może tak rzucać kamieniem, żeby nie trafić w Boga.

Płaćmy złotem modlitwy za kamienie nienawiści.

Człowiek, który pierwszy cisnął obelgę zamiast kamienia, był twórcą cywilizacji.

Człowiek, który przenosi góry, musiał zaczynać od kamieni.

Ciężki, ciężki kamień młyński, jeszcze cięższy stan małżeński.

Mężczyzna zdolny jest do zazdrości nawet wobec kamienia, który jego znudzona partnerka wyróżniła jako szczególnie piękny.

W kobietę nigdy nie ciskaj kamieniem, chyba że jest to kamień szlachetny.

Płaćmy złotem modlitwy za kamienie nienawiści.

Trzeba oderwać się od szumów świata i wniknąć w samego siebie. Oto jestem: moje ramię, moja dłoń, moje palce, mój paznokieć. Cząstka mojego ciała, które stanowi harmonijną jedność. Ta jedność nie kończy się obrysem kształtu: tworzę wspólnotę z kamieniem, na którym siedzę, z trawą, której dotykam, z powietrzem wypełniającym mi płuca, z pejzażem wokół. Jestem sobą i jednocześnie drzewem, słońcem, ptakiem, ziemią. Ja, składnik nieogarnionej, pulsującej, doskonałej natury.

Serce kamieni drży czasem jak serce małych zwierząt.

Serce ludzkie bywa czasem tak zgłodniałe, że rzuca się nawet na kamienie, nie czując ich martwoty i chłodu.

Radość jest jak kamień, który wrzucony do wody zatacza coraz większe kręgi.

Miłość nie tkwi w miejscu jak kamień. Miłość musi być wyrabiana jak chleb, ciągle robiona na nowo, żeby była świeża.

Życie bez miłości przypomina warstwę marmuru w kamieniołomie, dopóki nie pojawi się rzeźbiarz, który weźmie go w posiadanie i tchnie w niego życie.

Gdy miłość cię woła, idź za jej głosem, choćby cię wiodła po ostrych kamieniach. Uwierz miłości, gdy mówi do ciebie, choćby jej wołanie rozwiało sny twoje, choćby jej wicher połamał twoje gałęzie.

Gdzie nie ma miłości, tam wszystkie zasoby cnót są bezużytecznym stosem kamieni.

Udawałam kamień. Chciałam być kamieniem. Niczego bardziej nie pragnęłam, niż być kamieniem i leżeć pośród innych kamieni, niczego nie oczekiwać, niczego nie pragnąć, niczego nie czuć.

Kamień, podrzucony w górę, spadając uderza w głowę.