mysli.com.pl

Wbrew rozpowszechnionym przekonaniom, sprawiedliwość bardzo często jest z tego świata: bumerang, którym atakowaliśmy, wraca i rani nas w najmniej spodziewanym momencie.

Człowiek jest kowalem własnego szczęścia. Pewno dlatego tak często znajdujemy się między młotem a kowadłem.

Wiedza, to ta część naszej niewiedzy, którą uporządkowaliśmy i skatalogowaliśmy.

Załatwiaj sprawę u znawcy, żelazo kuj u kowala.

Gdyby nawet ludzie byli twardzi jak żelazo, to prawa, na których opierają się urzędnicy, byłyby jak miech kowalski.

Węgiel jest funduszem kowala.

Każdy jest kowalem swojego losu.

Nikt równego sobie nie lubi: kowal kowala, zdun garncarza, a rymopis nie lubi pisoryma.

Mnisi, gdy się zejdą, mówią o kapicach, kowale o kleszczach, krawcy o nożycach.

Kędy wioska, tam i woda, kowal-pijak i gospoda.

Kowal kuje żelazo, póki gorące.

Kowal na to ma kleszcze, aby go nie ugarało.

Syn kowala rzadko kowalem.

U kowala brak siekiery, a u szewca butów.

Krawcy, kiedy się zejdą, mówią o nożycach, kowale też o kleszczach, mnichy o kapkach.

Stolarz hebluje, kowal kuje, a kiep kpi.

Ślusarz zawinił, a kowala powieszono.

Możeszli być złotnikiem, nie bądz kowalem.

Dobry kowal nie uderzy w palce.

Po to kowal trzyma kleszcze, żeby rąk nie poparzył.