mysli.com.pl

Radość i zdrowie przemieniają zimę w lato.

Miłość platoniczna jest to udawanie przed samym sobą, że rewolwer jest nie nabity.

Miłość platoniczna jest to udawanie przed samym sobą, że rewolwer jest nie nabity.

Platońska teoria miłości określa miłość jako tęsknotę do nieśmiertelności. W miłości człowiek usiłuje przerwać łańcuch swej indywidualnej i efemerycznej egzystencji.

Drogi mi Platon, drogi Sokrates, ale jeszcze droższa prawda.

Życie ma swój ustalony biologiczny rytm. Od czasu do czasu burze przerywają jego bieg, ale wiosna, lato, jesień, zima następują po sobie jak urodzenie, życie, śmierć. Tyle, że przyroda zmartwychwstaje - my nie.

Radość i uśmiech to lato życia.

Przyjacielem Plato, lecz większą przyjacółką prawda.

Lato jest robotnikiem zimy.

Lato zbiera - zima zjada.

Zima bez śniegu, lato bez chleba.

Byłoby lato dłuższe, żeby nie zima.

Zgniła zima, zgniłe lato — przepowiadał stary tato.

Kiedy kruk kruka kłuje, pewnie głodne lato czuje.

Koło świętej Jadwigi (15 X) babie lato fruwa na wyścigi.

Suchy grudzień — sucha wiosna i suche lato.

Trzeba prostować latorośl, póki zielona i gibka,

Drogi mi jest Platon, lecz droższa prawda.

Dopiero w samym środku zimy przekonałem się, że noszę w sobie niepokonane lato.

Myśl polityczna tkwi w mózgu narodu. Program krąży w całym jego organizmie często nieświadomie, tak jak sok życiodajny krąży w drzewie, w jego korzeniach, pniu, konarach, gałęziach i liściach. Nie można narzucać programu bez zranienia narodu, tak jak nie można szczepić nowych latorośli bez okaleczenia drzewa. Program można odgadnąć, odczuć, wyłożyć, uzupełnić, sformułować — narzucić go niepodobna.