mysli.com.pl

Gdy Pan potrząsa drzewem twojego życia tak, że liście spadają, wtedy pragnie tylko tego, abyś przez gołe gałęzie tym lepiej widział błękit nieba.

Życie samo w sobie nie jest ani dobre ani złe; jest miejscem na dobro i na zło, wedle tego, czym je zapełnicie. A jeśli żyliście jeden dzień, wszystkoście poznali: jeden dzień podobny jest do wszystkich.

Świat obfituje w głupców jak drzewo w liście.

Na modlitwie serce ma iść zawsze na przedzie, za nim usta. Nigdy nie uruchamiajcie ust, dopóki nie rozruszaliście serca.

Niezliczone pokolenia przemijają jak jesienne liście. Tylko miłość jest wieczna. Tylko miłość nigdy nie umiera.

My, ludzie, jesteśmy jak liście drzew.

Kiedy dolne liście palmy odpadają, niech się górne liście nie śmieją.

Liście mogą odlecieć, ale żywica skropli się u stóp drzewa.

Kiedy dolne liście palmy opadają, niech się górne liście nie śmieją,

Liście mogą odlecieć, ale żywica skropli się u stóp drzewa,

Choć liście drzewa żółkną, nie żółkną jego korzenie; choć człowiek się starzeje, nie starzeją się jego dążenia,

Jak gwiazdy są ozdobą nieba w pogodne noce, kwiaty na wiosnę — ozdobą zielonych łąk, a liściem odziane drzewa — wzgórza ozdobą, tak dowcipne powiedzenia są chwalebnych i pięknych rozmów okrasą.

Drobne podłości pokrywają dzień powszedni tak, jak liście okrywają drzewa.

Marzenia o wielkości i sławie pachną zapewne laurowym liściem, o bohaterstwie - potem i krwią, a myśli o śmierci czuć nieodmiennie kadzidłem, stęchlizną i zgniłym igliwiem.

Każdy człowiek jest cząstką swojej ziemi. Jeśli nie może w ojczyźnie pozostać, obróci się w proch tej ziemi, którą sobie wybrał; będzie liściem niesionym przez wiatr, latawcem, który zerwał się ze sznurka. Ten sznurek zawsze trzyma w ręku dziecko: dziecko, jakim kiedyś było każde z nas.

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!

Szukałem was, teraz Wy mnie znaleźliście.

Korzeń jest jeden, choć liści tysiące. Przez cały zakłamany młodości dzień kąpałem swoje kwiaty, swoje liście w słońcu, teraz się mogę w prawdy usunąć cień.

Wróćcie, zanim liście opadną z drzew.

Taki już los ludzkich rodów, jak losy nietrwałych liści, jedne na ziemię wiatr zrzuca liście, a inne wydaje rozkwitający las, kiedy zbliża się pora wiosenna.