mysli.com.pl

Muzyka, cokolwiek by mówić, nie jest językiem zrozumiałym ogólnie; konieczny jest łuk słowa, by strzała dźwięku mogła wniknąć do wszystkich serc.

Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolnikiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myśliwca, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy; siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, który kogoś bliskiego postradał. Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek? " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia.

Nie ufaj wrogowi, choćby się nisko kłaniał i najłagodniej przemawiał. Pamiętaj, iż łuk, choć napięty, śmierć niesie.

Jeżeli naprawić skrzywiony łuk, można nim trafić do celu; jeżeli uczyć głupiego, może stać się mądrym.

Wystrzeliwszy strzałę, schować łuk (udawać niewiniątko).

Mężczyznę zdobi łuk i sajdak; kobietę zdobią kolczyki i paciorki.

Mężczyznę zdobi łuk i sajdak; kobietę zdobią kolczyki i paciorki,

Starzec mówi do Azy: „Podaj mi rękę". Oboje nie nadają się do zrobienia łuku.

Kiedy myśliwy wziął łuk, wyrusza na polowanie.

Kto na prawdzie gra, skrzypce mu o łeb tłuką.

Chybaby łyka poschły, konopie grad potłukł, a przez szubie nicę woda ciekła, tedy by nie wisiał.

Serce - możesz je wymienić, ale nie oszukać.

Za daleko posunięta surowość chybia celu tak, jak łuk zanadto naciągnięty pęka.

Szczyt pecha - zginąć pod ruinami łuku triumfalnego.

Po owocu poznaje się każde drzewo.

Kiedy przechodzi ładna dziewczyna, zaraz mi Amor łuk napina.

Łuk zbytnio naciągnięty pęka.

Nigdy nie powinno się liczyć na aprobatę ludzi: dziś wznoszą łuki tryumfalne, a jutro z tych samych powodów skazują człowieka.

Czy generalna rozprawa z fasadowością ma polegać tylko na obtłukiwaniu gzymsów?

Muzyka, cokolwiek by mówić, nie jest językiem zrozumiałym ogólnie; konieczny jest łuk słowa, by strzała dźwięku mogła wniknąć do wszystkich serc.