mysli.com.pl

Rozsądny mąż jest jak marynarz. Podczas burzy zwija żagle, czeka, żywi nadzieję, a sztormy nie przeszkadzają mu kochać morza.

Na drewnianych statkach płynęli żelazni marynarze.

Gdyby nawet ze wszystkich wybrzeży rozrzucono po Atlantyku miliony wieńców i gdyby te miliony wieńców, pchane setkami wiatrów, płynęły z tysiącami wartkich prądów morskich - ocean był zbyt wielki, i tylko naiwny mógł wierzyć, że choć jeden, jedyny wieniec przedryfuje akurat nad spoczywającymi w głębinie. Nigdy nie oddadzą im honorów wojskowych. Czy widział ktoś "GRÓB NIEZNANEGO MARYNARZA" gdzieś na poczesnym miejscu w wielkim mieście?

Jeśli posadzić przy stole najodważniejszego marynarza, najbardziej nieustraszonego lotnika i najmężniejszego żołnierza cóż ujrzymy? Jak się sumuje ich strach.

Sen mi rzekę przypomina ciągle zmienną w swoim pędzie. Śnisz, a jesteś jak marynarz poddawany jej komendzie. Doświadczenia łowisz w żagle wzorem innych poławiaczy, ale nigdy nie odgadniesz, co dla ciebie los przeznaczył. I jak toczą się zapasy, Trwają boje i zabiegi ażeby nie wypaść z trasy, lub nie rozbić się o brzegi.

Rozsądny mąż jest jak marynarz. Podczas burzy zwija żagle, czeka, żywi nadzieję, a sztormy nie przeszkadzają mu kochać morza.

- interesująca podróż

- Przedsięweźmiesz interesującą podróż