mysli.com.pl

Całe życie żyliśmy jakby na walizkach. Tysiące przejść, niepewności, załamań. Ciągła prowizorka, tymczasowość, byle do jutra. A kiedyś zacznie się prawdziwe życie. No i masz. Przychodzi starość i gdzie to prawdziwe życie?

Całe życie żyliśmy jakby na walizkach. Tysiące przejść, niepewności, załamań. Ciągła prowizorka, tymczasowość, byle do jutra. A kiedyś zacznie się prawdziwe życie. No i masz. Przychodzi starość i gdzie to prawdziwe życie?

Istnieje tyleż moralności co zawodów; niektóre z tych moralności głoszą sprzeczne ze sobą dyrektywy. Moralność uczonego zabrania mu posłuszeństwa wobec jakiegokolwiek autorytetu, gdy tymczasem moralność zawodowa duchownego, czy żołnierza to posłuszeństwo właśnie nakazuje.

Mężczyźnie zdarza się czasem, że tylko w okiełznaniu swej samczości może naprawdę okazać się mężczyzną.

Mężczyźnie zdarza się czasem, że tylko w okiełznaniu swej samczości, może naprawdę okazać się mężczyzną.

Mężczyznę można nazwać kłamcą, oszustem, łotrem - nie zrobi to na nim wielkiego wrażenia, ale jeśli powiesz mu, że jest kiepskim kierowcą, wpada w furię.

Jest pełno samców, ale bardzo mało mężczyzn.

Mężczyzna, który okłamuje kobiety, nie jest prawdziwym kłamcą: działa w uzasadnionej obronie własnej.

Ktoś powiedział, że kochanie się jest teraz nieomal tak trudne echnicznie jak pilotowanie helikoptera. Tymczasem pilotowanie helikoptera jest nieco łatwiejsze, bo drążki sterownicze nie wiotczeją nagle w najmniej spodziewanym momencie.

Pysznie przeglądasz się w zwierciadle przeszłości, a tymczasem za tobą diabeł figę składa.

Miłość to naturalne źródło, płynące zrazu łożyskiem z mchu, kwiatów i żwiru, później jako strumień, jako rzeka zmienia swój charakter i postać z każdą falą i wpada do niezmiernego oceanu, w którym miałkie dusze widzą monotonię, gdy wielkie topią się w niej w wiekuistej zadumie.

Lekarze i moraliści, zajmując się namiętnościami, nigdy nie mówią tym samym językiem: moraliści kładą zbyt wiele na karb duszy, drudzy zbyt wiele na karb ciała; jedni widzą w człowieku raczej ducha, drudzy maszynę. Tymczasem człowiek złożony jest na równi z tych dwóch składników, z których każdy na podobieństwo przypływu i odpływu to sprawuje władzę, to się jej poddaje.

Kłamcę można złapać na jego słowach; złodzieja - po jego śladach.

Kamień, który się toczy, nie obrasta mchem.

Dom kłamcy spalił się i nikt w to nie uwierzył.

Tylko jego ślady na śniegu są prawdziwe (o kłamcy).

Urodził się wcześniej od swego ojca (o kłamcy).

U kłamcy prawd wiele, u obłudnika współczucia wiele.

Żebrak ma zawsze wiele sakw; kłamca ma zawsze wielu ludzi, na których się powołuje.

Kłamstw słuchają, a kłamców biją.