mysli.com.pl

Ci, którzy znają miłość w jej bezmiarach, wiedzą, że nie sposób kosztować jej rozkoszy, nie przyswoiwszy sobie jej cnót.

Jedyną miarą miłości jest miłość bez miary.

Miłość jest miarą naszego istnienia.

Miarą poezji, a może i religii jest miłość.

Bo miłość nie zna, co to jej najwyższa miara, póki wciąż cudzych spojrzeń uniknąć się stara.

Spełnieniem miłości jest poświęcenie, jej miarą brak egoizmu.

Miara, jaką ktoś mierzy swą miłość, jest miarą biologicznej jego wartości.

Człowiek jest miarą wszechrzeczy.

Człowiek najprawdopodobniej rodzi się z długiem, którego nigdy nie może spłacić, niezależnie od tego, jak bardzo się stara, bo dług ten ciągle rośnie. Człowiek zawsze zawdzięcza coś innym. Jeśli zignoruje ten dług, to powoli zatruwa sobie duszę. Jeśli zaczyna go spłacać, to w rezultacie powoduje tylko zwiększenie zadłużenia. Ale to, co potrafi dać, jest miarą jego człowieczeństwa.

Człowieka trzeba mierzyć miarą serca.

Przyjaciół i nieprzyjaciół trzeba sądzić jednaką miarą.

Życie modlitwy, jego nasilenie, głębia i rytm - to miara naszego duchowego zdrowia.

Mała odwaga walczy z przeciwnymi zamiarami, wielka odwaga walczy z faktami dokonanymi, z którymi większość ludzi się godzi.

Świat staje się piękny w wymiarach serca.

Każdy mężczyzna nosi w sobie swój typ kobiecego uroku, który jest miarą wrażenia, jakie dana kobieta na nim wywarła.

Kobiety są daleko mniej warte niż ich cena podawana w kursach giełdowych opinii świata. Ale w szacowaniu ich popełniamy błąd i niesprawiedliwość, mierząc ich wartość skalą mężczyzn. Postępujemy tak, jak gdybyśmy oceniali pawia miarą indyka dlatego, że również podnosi w górę ogon i rozpościera jego pióra wachlarzowo. Mężczyzna i kobieta są to istoty zupełnie różne.

Zaczynam podejrzewać, że zamęt, jaki człowiek ma w głowie, jest miarąjego mądrości.

Kiedy się przebierze miara nieszczęść, powiadają, że to dobry znak.

Oko nie jest miarą, ale wie, co jest małe.

Nie masz doskonałego piękna bez pewnej niezwykłości w umiarach.