mysli.com.pl

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadł wszelką wiedzę, i wiarę miał tak wielką, iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał - byłbym niczym. I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje /. . . /. .

Jeden ze znajomych skarżył się: - Moja żona mówi, mówi i mówi, ale nie mówi tego co mówi.

Kochasz mnie, czy moją miłość do ciebie?

Moją siłą ciążenia jest moja miłość.

Dla miłości mojej nie ma gór nieprzebytych. Miłość moja pójdzie za tobą przez góry i morza, zdepcze wszystkie przeszkody i ogarnie cię takim płomieniem, iż się w nim twoje dumne serce roztopi i zleje z moim.

Każda prawda ma dwie strony: moją i twoją.

Trzeba oderwać się od szumów świata i wniknąć w samego siebie. Oto jestem: moje ramię, moja dłoń, moje palce, mój paznokieć. Cząstka mojego ciała, które stanowi harmonijną jedność. Ta jedność nie kończy się obrysem kształtu: tworzę wspólnotę z kamieniem, na którym siedzę, z trawą, której dotykam, z powietrzem wypełniającym mi płuca, z pejzażem wokół. Jestem sobą i jednocześnie drzewem, słońcem, ptakiem, ziemią. Ja, składnik nieogarnionej, pulsującej, doskonałej natury.

Moja religia uczy mnie, że w biedzie, której nie można zaradzić, trzeba się modlić i pościć.

Wszelkie religie są przesądem, więc porzuć swoją, a przyjm moją.

Moją rzeczą jest myślenie o Bogu; Bożą sprawą jest myślenie o mnie.

Buziaczek w pysia dla mojego misia, śpij sobie słodko, ty moja maskotko, mnóstwo pieszczotek przesyła Twój kotek.

Mój dom jest moją twierdzą.

Chociaż dziurawa, ale moja jurta; chociaż rozczochrana, ale moja żona.

Chociaż dziurawa, ale przecież moja jurta; chociaż rozczochrana, ale przecież moja żona.

Niechaj i moja kopiejka nie będzie szczerbata.

Umarł darmojad, kredyt złamał szyję, pożycz utonął, a kup sobie żyje.

Skąd Wasze? — Zza Rzeszowa. — Matko moja Jezusowa!

Gdy jeleń wejdzie w moją puszczę, to jeleń mój

Brona jest moja, a rządzi nią mułła...

Moja studnia nie wyschła, a więc pragnienie moje nie jest nadmierne,