mysli.com.pl

Budujcie mosty od człowieka do człowieka, oczywiście zwodzone.

Ludzie budują za dużo murów, a za mało mostów.

Każdy człowiek to odrębny świat, jedynym mostem, po którym można się do niego dostać, jest miłość.

Długi most miłości do Boga idzie do brzegu wieczności tylko przez kolejne, najbliższe filary, przez miłość bliźniego.

Miłość to zielony most nad niebieską przepaścią. A co to jest życie? Życie to jest niebieski most nad zieloną przepaścią.

Żeby miłość z radością mogła przerzucić mosty przez przeciwieństwa, nie powinna ani ich znosić, ani zaprzeczać.

Długi most miłości do Boga idzie do brzegu wieczności tylko przez kolejne, najbliższe filary, przez miłość bliźniego.

Małżeństwo jest mostem, który trzeba codziennie na nowo budować - najlepiej z obydwóch stron.

Pomiędzy biedą a szczęściem istnieje głęboka przepaść. Nadzieja przerzuca przez nią most, ale wisi on w powietrzu.

Miłość to zielony most nad niebieską przepaścią. A co to jest życie? Życie to jest niebieski most nad zieloną przepaścią.

Pomiędzy biedą a szczęściem istnieje głęboka przepaść. Nadzieja przerzuca przez nią most, ale wisi on w powietrzu.

Politycy są wszędzie tacy sami. Obiecują zbudować most nawet tam, gdzie nie ma rzeki.

Od męża do żony wiedzie most zwodzony.

Ludzie pozostają samotni, ponieważ budują raczej ściany, a nie mosty.

Przez most będziemy przechodzić - gdy do niego dojdziemy.

Głodny włamuje się nawet do silnie obwarowanego domostwa.

Ze słów mostu nie zbudujesz - do tego potrzebne jest drewno.

Jeśli jesteś zrujnowany, możesz pójść do domu twego przyjaciela, ale nie do domostwa siostry.

Rzeczowość jest żebraczką poruszającą się o lasce, szelmostwo księżną noszącą koronę.

Uciekającemu wrogowi winno się wybudować złoty most.