mysli.com.pl

Życie to jeden jest różaniec, który my sami nawlekamy; codziennie jedno ziarnko do innych ziarnek dorzucamy. Czas bezlitośnie wciąż nad nami pracy pilnuje w każdej chwili, patrzy, czy dobrze nawlekamy, czyśmy żadnego nie zgubili. I choć ziarenka są niespore, choć się z robotą nie spieszymy, różaniec nawleczemy w porę i w porę krzyżem zakończymy.

Życie to jeden jest różaniec, który my sami nawlekamy; codziennie jedno ziarnko do innych ziarnek dorzucamy. Czas bezlitośnie wciąż nad nami pracy pilnuje w każdej chwili, patrzy, czy dobrze nawlekamy, czyśmy żadnego nie zgubili. I choć ziarenka są niespore, choć się z robotą nie spieszymy, różaniec nawleczemy w porę i w porę krzyżem zakończymy.

Ktoś powiedział, że Bóg przykłada się tylko do zachowania gatunku, a nie jednostek.

Gdzie miłości tak mało, że się nie jednoczą, tam trzeba w nienawiści trzeciego człowieka.

Nic tak nie zbliża, jak właśnie jednoczesność smutku.

Działanie jednostki jest na całym świecie trzeźwo wykalkulowane, działanie masowe - nieświadome, pijane niejako wspólnym, jednoczącym je nurtem życia.

Zwalnianie jednostek od etycznej odpowiedzialności za własne czyny zabija ich sumienia.

Życie to jeden jest różaniec, który my sami nawlekamy; codziennie jedno ziarnko do innych ziarnek dorzucamy. Czas bezlitośnie wciąż nad nami pracy pilnuje w każdej chwili, patrzy, czy dobrze nawlekamy, czyśmy żadnego nie zgubili. I choć ziarenka są niespore, choć się z robotą nie spieszymy, różaniec nawleczemy w porę i w porę krzyżem zakończymy.

Ktoś powiedział, że Bóg przykłada się tylko do zachowania gatunku, a nie jednostek.

Gdzie miłości tak mało, że się nie jednoczą, tam trzeba w nienawiści trzeciego człowieka.