mysli.com.pl

Gdyby ktoś nad jakąś sprawą stale się zastanawiał, rozstrzygnięcie przeciągnęłoby się w nieskończoność.

Gdyby ktoś nad jakąś sprawą stale się zastanawiał, rozstrzygnięcie przeciągnęłoby się w nieskończoność.

Głupota jest najlepszym dowodem na nieskończoność.

Kochać to jedyna rzecz, mogąca zapełnić wieczność. . . Nieskończoność potrzebuje bezkresów.

W człowieku spotykają się niebo i ziemia. Jak ziarnko piasku otoczone jest przestrzenią, tak nasza rzeczywistość pogrążona jest w wiecznej nieskończoności, pełnej blasku, mocy i czystości.

Ludzkość jest strumieniem światła płynącym ze skończoności w nieskończoność.

Naturalną religią człowieka jest immanentny symbolizm. W kontraście do symbolizmu dogmatycznego, który jest podstawą religii oficjalnych, ten zadowala się materiałem świata rzeczywistego i wypatruje w nim pewne linie, które przedłuża w nieskończoność jako drogi dla myśli, pytając, tęskniąc, zgadując.

Ostatecznie bowiem czymże jest człowiek w przyrodzie? Nicością wobec nieskończoności, wszystkim wobec nicości, pośrodkiem między wszystkim a niczym. Jest nieskończenie oddalony od rozumienia ostateczności; cel rzeczy i ich początki są dlań na zawsze ukryte w nieprzeniknionej tajemnicy; równie niezdolny jest dojrzeć nicości, z której wyrwano, jak nieskończoności, w której go pogrążono.

Naturalną religią człowieka jest immanentny symbolizm. W kontraście do symbolizmu dogmatycznego, który jest podstawą religii oficjalnych, ten zadowala się materiałem świata rzeczywistego i wypatruje w nim pewne linie, które przedłuża w nieskończoność jako drogi dla myśli, pytając, tęskniąc, zgadując.

Lepiej odmów od razu, niż miałby obiecywać w nieskończoność.

Muzyka jest matematyką tajemną, której elementy sięgają nieskończoności. Nie jest ograniczona do mniej lub więcej niemego odtwarzania natury, lecz zdolna jest wykrywać utajone związki między naturą a wyobraźnią.

. . . czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane, woła coś na nich wśród nocy i ciemności po nazwisku. Jeżeli nieskończoność morska może tak wołać, to być może, że gdy się człowiek zestarzeje, woła także na niego i inna nieskończoność, jeszcze ciemniejsza i bardziej tajemnicza, a im jest bardziej zmęczony życiem, tym milsze są mu te nawoływania. Ale, by ich słuchać, trzeba ciszy.

Bóg jest moją nieskończonością. W nim kocham i jestem kochana. W nim posiadam wszystko.

Cóż ma wtedy czynić człowiek, jeśli nie zadowolić się jakimś pozorem pośrodka rzeczy w wiekuistej niemożliwości poznania bądź celu ich, bądź początku? Wszystkie rzeczy wyszły z nicości i biegną w nieskończoność. Któż nadąży tym zdumiewającym wędrówkom? Autor tych cudów rozumie je - nikt inny.

Doskonałość tak samo nie jest nam dostępna jak nieskończoność.

Pojęcie nieskończoności ma ten podwójny charakter, że narzuca się z konieczności umysłowi, a jest zgoła niewytłumaczonym. Kiedy zaś to pojęcie zawładnie umysłem, nie pozostaje już nic jak tylko uklęknąć, podziwiać i wielbić w pokorze...

Kłamstwo jest jak królik - rodzi małe kłamstewka w nieskończoność.

Kłamstwo jest jak królik - rodzi małe kłamstewka w nieskończoność.

Zobaczyć świat w ziarenku, I niebo w dzikiej lilii, Pomieścić nieskończoność w ręku, I wieczność w jednej chwili.

W czarnym aksamicie nieskończoności zwycięstwo będzie człowieka.