mysli.com.pl

Cnota - to pobożna stara panna z życiem wewnętrznym równie czyściuchnym, chłodnym i nieprzytulnym, jak jej pokój. Cnota - to prawie to samo co zadowolenie z siebie.

Zaiste, miłość jest świętym pożarem, iskrą zatloną w ogniach nieśmiertelnych; aniołów dobrem, Wszechmogącego darem, balsamem rajskim dla serc skazitelnych. Pobożność duszę w niebiosa porywa. ale z miłością niebo w duszę wpływa.

Człowiek pobożny i ateusz mówią wciąż o religii; jeden mówi o tym, co kocha, drugi o tym, czego się lęka.

Chorowity zawsze jest pobożny; z biednego zawsze jest dobry pomocnik.

Chorowity zawsze jest pobożny; z biednego zawsze jest dobry pomocnik,

Gdy jesteś pobożny, bogacze nie są daleko; gdy masz topór, opał nie jest daleko.

Gdy jesteś pobożny, bogowie nie są daleko; gdy masz topór, opał nie jest daleko,

Kiedy karty nie idą, nie pomoże ani mądrość ani pobożność.

Wszystkie narzeczone są piękne, wszyscy zmarli pobożni.

Polski żołnierz w obozie — anioł, w polu — lew.

Przypatrywanie się pięknej kobiecie jest uczynkiem pobożnym,

Lepszy pobożny wróg od bezbożnego przyjaciela,

Nie ma prawdziwej pobożności bez bohaterstwa.

W sztuce i polityce awangarda stoi często w obozie przeciwników.

Zadawanie pytań jest pobożnością myślenia.

Diabeł jest buntownikiem Kosmosu, niezależnym w imperium tyrana, sprzeciwem wobec jednolitości, dysonansem w uniwersalnej harmonii, wyjątkiem od reguły, osobliwością, tęsknotą za oryginalnością, która burzy porządek ustanowiony przez Boga; on obala monotonię, jaka by panowała w sferach niebieskich, gdyby każdy atom w nieświadomej prawości i z pobożnym posłuszeństwem niewolniczo trzymał się wyznaczonego sobie kursu.

Zawsze mnie dziwi brak wiary u pobożnych, a logiki u rozumnych.

Za silna dawka pobożności jest niebezpieczna.

Zawsze mnie dziwi brak wiary u pobożnych, a logiki u rozumnych.

Słup z napisem <> i nic więcej. Na początku w mróz gołymi rękami łamaliśmy gałęzie na szałasy. I nie uwierzysz, ale powoli sami się pobudowaliśmy. Postawiliśmy sobie baraki, ogrodzenie, zbudowaliśmy karcery, wieże strażnicze - wszystko sami. I zaczął się wyrąb, ścinanie drzewa. Po ośmiu wprzęgaliśmy się do sanek, woziliśmy pnie, po pierś zapadając się w śnieg. Długo nie wiedzieliśmy, że wybuchła wojna. Ukrywano to przed nami. I nagle - propozycja. Na ochotnika na front do batalionów karnych, a kto wyjdzie cało ze wszystkich bitew - będzie wolny. A potem ataki i ataki, kilometry kolczastego drutu pod prądem, miny, moździerze, całe miesiące huraganowego ognia. Nie bez powodu nazywano żołnierzy z naszych batalionów skazańcami. Kładło nas pokotem. Jak ja wyżyłem? Ależ wyobraź sobie, że to krwawe piekło było rajem w porównaniu z okropnościami obozu.