mysli.com.pl

Dla niejednego człowieka łatwiej jest spełnić przysługę, niż ją przyjąć. Najczęściej wchodzi tu w grę podrażniona ambicja. Człowiek lubi być niezależny i jak najwięcej zawdzięczać sobie. Nie lubi prosić ani okazywać wdzięczności. Jest w tym po prostu brak poczucia rzeczywistości: nawet najbardziej niezależny człowiek na każdym kroku w swym bytowaniu i w swoim działaniu uzależniony jest od drugich.

Życie mija, ale odradza się w następnym pokoleniu, i to właśnie jest piękne. Reszta okazuje się złudą.

Dla niejednego człowieka łatwiej jest spełnić przysługę, niż ją przyjąć. Najczęściej wchodzi tu w grę podrażniona ambicja. Człowiek lubi być niezależny i jak najwięcej zawdzięczać sobie. Nie lubi prosić ani okazywać wdzięczności. Jest w tym po prostu brak poczucia rzeczywistości: nawet najbardziej niezależny człowiek na każdym kroku w swym bytowaniu i w swoim działaniu uzależniony jest od drugich.

Instynktowna odraza do wszystkiego, co rani jej miłość i życzenie jej serca, jest u kobiety najpiękniejszą rzeczą.

Kobiety serce zanadto jest małe, aby tak wiele objąć w sobie mogło: Jej miłość można nazwać apetytem Tam serce niczym, wszystkim podniebienie - Miłość tę kończy przesyt i odraza.

Miłość jest jak odra, wszyscy musimy ją przebyć.

Kobiety serce zanadto jest małe, aby tak wiele objąć w sobie mogło: Jej miłość można nazwać apetytem Tam serce niczym, wszystkim podniebienie - Miłość tę kończy przesyt i odraza.

Miłość, która nie odradza się stale, stale umiera.

Człowiek jest istotą kruchą: wystarczy odrąbać mu głowę, żeby przestał żyć.

Nadzieja jest rośliną trudną do wyplenienia. Można nie wiem ile odrąbać gałęzi i zniszczyć, a zawsze będzie wypuszczać nowe pędy.

Zasuszony w klasztorze mnich, fanatyczny apostoł odrazy do ciała, surowy patriarcha rodziny, najwierniejszy mąż, najbardziej rozmiłowany kochanek, każdy świadomie lub bezwiednie odczuwa przebiegający mu po nerwach prąd zmysłowy na widok urodziwej kobiety.

Śmierć czyha w zawojach zapaski na biodrach.

Wykuta w krwi i znoju — Odra i Nysa — polska granica pokoju.

Jesień jest szczodra, wiosna skąpa,

Ręka odrąbana za prawdę nie boli.

Ręka odrąbana za prawdę nie boli.

Miłość jest jak odra, przechodzi się ją tylko raz, a im później przychodzi, tym cięższy ma przebieg.

Mało kto zło wyrywa z korzeniem; gałązki tylko odcina, które wnet odrastają.

Chrystus ciągle się odradza w wybranych ludziach i ciągle bywa w nich męczony.

Co dzień godzina ranna odradza mnie "Hosanna", a wieczór - śmierci brat, co noc odbiera mi świat.