mysli.com.pl

Przyszedł głód, odszedł wstyd.

Przyszedł głód, odszedł wstyd,

Czy może nam brakować kogoś, kto odszedł, nim zdaliśmy sobie sprawę z dobrodziejstwa jego obecności?

Kierowca, który przejechał człowieka: Podszedłem do poszkodowanego i stwierdziłem, że jest bardziej pijany ode mnie.

Ludzie są razem nie tylko wtedy, gdy się znajdują tuż obok siebie, z nami żyje także ten, który odszedł, któregośmy pożegnali.

Podszedł do łazienki, ogolił się, wziął kąpiel i ubrał się odświętnie. Zasłał łoże, opróżnił popielniczkę z popiołu i niedopałków, potem przygotował stół do kolacji. Na czystym obrusie rozesłał trochę siana i położył na nim opłatek, zapalił świece i zgasił światło. W kątach mieszkania zapanował półmrok. Z kuchni przyniósł dwa nakrycia i wszystko, co potrzebne jest do kolacji wigilijnej. Samotnie zasiadł do kolacji próżno czekając zbłąkanego wędrowca.