mysli.com.pl

Szukajcie prawdy jasnego płomienia. Szukajcie nowych, nie odkrytych dróg. Za każdym krokiem w tajniki stworzenia coraz się dusza ludzka rozprzestrzenia i coraz większym staje się Bóg!

Muzyka powinna zapalać płomień w sercu mężczyzny, i napełniać łzami oczy kobiety.

Nie jest jeszcze za późno, w miłości szukajmy ocalenia. Więc czemu sny nam nienawiść w koszmary wiecznie zmienia? Wiary, co w sercach nam mieszka, tłumić już nie musimy, by wiedzieć, że mury piekła my sami dla siebie wznosimy. To kształt mu my nadajemy; my ogień rozniecamy. I w jego jasny płomień nadzieje nasze ciskamy. Lecz i niebiosa przecie są dziełem naszego tworzenia, to w naszych dłoniach spoczywa łaska wiecznego zbawienia. Czego nam tylko trzeba? - wyobraźni i myślenia.

Miłość to przyjaźń w płomieniach.

Miłość więc, co nas rozpłomienia,cChoć los nam szkodzi i zazdrości, Składa się z naszych dusz złączenia i naszych gwiazd przeciwstawności.

Miłość niczego już nie pragnie i niczego się nie lęka. Jest płomieniem. Z chwilą, gdy zapłonie, spala wszystko, co nie jest nią samą.

Zapewniam cię, miłość nosi zawsze dwa kołczany. W jednym pełno strzał płomiennych: przeszywają cię i czujesz jakąś błogość, szlachetniejesz w swych upodobaniach i uczuciach, stajesz się czuły i wrażliwy. Ale w drugim tkwią strzały okrutne: niosą podejrzenia i swary, przejmują lękiem i chłodem, wywołują niechęć po najgorętszych pragnieniach.

Dla miłości mojej nie ma gór nieprzebytych. Miłość moja pójdzie za tobą przez góry i morza, zdepcze wszystkie przeszkody i ogarnie cię takim płomieniem, iż się w nim twoje dumne serce roztopi i zleje z moim.

Z płomiennej róży kochania kto się skałą nie narodzi, zginie w powodzi.

Miłość w gorączce się tylko poczyna gdy krew się budzi z rozumem w płomieniach.

Miłość nam dała nowe dusze, którym wszczepiła nowy żar swoim płomieniem; odkąd żyjemy owym życiem wtórnym, pech w naszych piersiach jest miłości tchnieniem.

W młodości rzadko wyznaje się miłość, gdyż onieśmielają wstyd, tłumiąc jej płomienie.

Namiętność mężczyzny wybucha silnym płomieniem, a gdy mija, zostają tylko ruiny i zgliszcza.

Znikomym się staje płomień miłości w sercu kobiety, skoro względy i pieszczoty przestaną go zasilać.

Zepsute mięso nie daje dobrego rosołu; zgniłe drzewo nie daje dużego płomienia; stary człowiek nie ma wielkiego znaczenia.

Zepsute mięso nie daje dobrego rosołu; zgniłe drzewo nie daje dużego płomienia; stary człowiek nie ma wielkiego znaczenia,

Płomień rozgryzie malowane dzieje, skarby mieczowi spustoszą złodzieje, pieśń ujdzie cało.

Jeżeli ogień się wzmaga, płomienie unoszą się w górę; jeżeli wzbiera woda, spływa w dół.

Zanim sięgniesz po tlejącą żagiew, zgaś płomień,

Życie ogień przypomina: początek jego jest płomieniem, a koniec — popiołem,