mysli.com.pl

Pokora jest fundamentem życia duchowego, bo stanowi jego początek.

Pokora jest łatwiejsza dla tego, który w życiu coś zrobił, niż dla tego, który nie zrobił nic.

Pokora jest nie tylko warunkiem autentyczności i prawdziwości wszystkich cnót, lecz także warunkiem przemienienia w Chrystusie. Ale ma ona w sobie samej wysoką wartość, nadaje człowiekowi szczególne piękno.

Pokora jest pewnym stosunkiem duszy do czasu. To zgoda na czekanie.

Pokora jest bramą prawdziwej wiedzy i prawdziwego poznania.

Zbyt wielka pokora jest półpychą.

Pokora jest matką olbrzymów.

Pokora jest największą cnotą — u innych.

Pokora jest fundamentem życia duchowego, bo stanowi jego początek.

Pokora jest łatwiejsza dla tego, który w życiu coś zrobił, niż dla tego, który nie zrobił nic.

Pokora jest nie tylko warunkiem autentyczności i prawdziwości wszystkich cnót, lecz także warunkiem przemienienia w Chrystusie. Ale ma ona w sobie samej wysoką wartość, nadaje człowiekowi szczególne piękno.

Pokora jest pewnym stosunkiem duszy do czasu. To zgoda na czekanie.

Pokora jest bramą prawdziwej wiedzy i prawdziwego poznania.