mysli.com.pl

Człowiek z punktu widzenia biologicznego jest najpotężniejszym ze wszystkich zwierząt ofiarnych, a w rzeczywistości jedynym, który składa systematycznie ofiary ze swego własnego gatunku.

Dla Wernersa marka niemiecka miała przypuszczalnie tę samą wartość, co posłuszny żołnierz. Z jego punktu widzenia chodziło więc o pokaźną armię. Właśnie zamierzał użyć jej w celu wygrania bitwy.

Długość życia ludzkiego - to punkcik, istota - płynna, spostrzeganie - niejasne, zespól całego ciała - to zgnilizna, dusza - wir, los - to zagadka, sława - rzecz niepewna.

Geniusze widza świat z innego punktu widzenia niż pozostali ludzie i na tym polega ich tragedia.

Kobieta traktuje drugą kobietę poważniej niż mężczyzna. Nie ma w sobie tolerancji i pobłażliwości dla fascynującej urody kobiety, kiedy ta gada głupstwa. Oddzielnie ocenia ją za to, co mówi i robi, a oddzielnie punktuje jej wygląd.

Z seksualnego punktu widzenia mężczyzna jest dla kobiety urządzeniem, które pozwala jej usłuchać głosu Natury w najtańszy sposób.

Szczęście jest jak gładka powierzchnia, bez punktu zaczepienia dla pamięci.

Żyjąc w jakiejś epoce, niepodobna znaleźć punktu, z którego by można ją obserwować.

Życie to misja. Każda inna definicja życia jest fałszywa i prowadzi tych, którzy ją wyznają, na manowce. Religia, nauka, filozofia, chociaż nadal różnią się w różnych punktach, zgadzają się, że każde istnienie jest celem.

Jeśli jest w ogóle jakiś sekret sukcesu leży on w umiejętności przyjęcia punktu widzenia innych i patrzeniu na rzeczy zarówno z pozycji rozmówcy, jak i własnej.

Z seksualnego punktu widzenia mężczyzna jest dla kobiety urządzeniem, które pozwala jej usłuchać głosu Natury w najtańszy sposób.

Nawet z martwego punktu jedynie po śmierci nie można ruszyć.

Głupota posunięta do pewnego punktu graniczy ze sprośnością.

Kto by mnie spytał o pierwszą regułę w miłości odpowiedziałbym, iż jest nią pochwycić dobry czas; druga tak samo, i także trzecia: to punkcik, który rozstrzyga o wszystkim.

Punktualność jest duszą interesu.

Szef — człowiek, który za wcześnie przychodzi, gdy się spóźniasz do pracy, i za późno, gdy jesteś punktualny.

Lepiej przyjść punktualnie niż za wcześnie.

Rozum nie jest, jak uczą niektórzy, początkiem i przewodnikiem cnoty — tę rolę spełniają popędy. Najpierw musi się wytworzyć nieświadomy pęd ku temu co szlachetne, a potem dopiero rozum udziela swego przyzwolenia i sądu. Dlatego też popędy skierowane ku cnocie stanowią lepszy punkt wyjścia niż rozum. Przyzwyczajenie staje się drugą naturą.

W zdrowym rozsądku tkwi pewna subtelna nieufność władzy logicznej do samej siebie; zahamowuje on rozrost każdej zasady i każdej metody dokładnie w tym punkcie, w którym niepowściągliwe i brutalne jej zastosowanie stanowiłoby pogwałcenie tej rzeczy delikatnej, jaką jest rzeczywistość.

Kobiety byłyby niewątpliwie punktualne, gdyby je zobowiązano do spóźniania.