mysli.com.pl

Czas jest bramą, przez którą przyszłość odchodzi w przeszłość.

Miłość w swej najpełniejszej rzeczywistości możliwa jest jedynie w ramach płciowości: tylko jako mężczyzna i kobieta mogą ludzie najrzeczywiściej się miłować. Natomiast wszelka inna miłość jest jej odgałęzieniem, wypływem, odbiciem, albo też jej sztucznym naśladownictwem. Błędną jest rzeczą uznawanie tej miłości (to jest miłości seksualnej) za jedyne w ogóle objawienie miłości i mniemanie jakoby obok niej istniały inne — może nawet wyższe objawienia miłości.

Wino wnika w nas bramą ust, miłość bramą oczu w nas wnika.

Nikt nie ma szczęścia u kobiet. Chodzi tylko o to, by nie robić z tego dramatu.

Kobieta jest jedną wielką epicką powieścią; są w niej wszystkie wątki - dramat, miłość, radość i codzienność.

Czym jest człowiek? Żebrakiem przed bramą wieczności.

Człowiek nie jest żadną rzeczą, lecz dramatem.

Człowiek nie jest „res cogitans", lecz „res dramatica", istnieje nie dlatego że myśli, lecz myśli, dlatego że istnieje.

W polityce dzieje się często tak jak w gramatyce. Błąd, który popełniają wszyscy, zostaje uznany jako prawidło.

W polityce jest czasem jak w gramatyce: błąd, który popełniają wszyscy, zostaje w końcu uznany za zasadę.

Dramatem naszej epoki jest to, że głupota zabrała się do myślenia.

Głupota głęboka przybiera nieraz ton dramatyczny, aby ogłosić światu jego najulubieńsze brednie. I takim jest dobrze.

Granica człowieka jest zawsze bramą, przez którą wdziera się Pan Bóg.

Życie pisze najbardziej oryginalne, najbardziej komiczne, a jednocześnie najbardziej dramatyczne scenariusze.

Życie każdego z nas jest materiałem przynajmniej na jedną książkę. Na dramat, na komedię lub na książkę kucharską.

Śmierć jest brama do dalszego świata.

Pokora jest bramą prawdziwej wiedzy i prawdziwego poznania.

Hazard jest bliski kradzieży, a cudzołóstwo jest bramą morderstwa.

Usta są bramą nieszczęścia.

Już za bramą domu rozciąga się inny świat.