mysli.com.pl

Trzeba oderwać się od szumów świata i wniknąć w samego siebie. Oto jestem: moje ramię, moja dłoń, moje palce, mój paznokieć. Cząstka mojego ciała, które stanowi harmonijną jedność. Ta jedność nie kończy się obrysem kształtu: tworzę wspólnotę z kamieniem, na którym siedzę, z trawą, której dotykam, z powietrzem wypełniającym mi płuca, z pejzażem wokół. Jestem sobą i jednocześnie drzewem, słońcem, ptakiem, ziemią. Ja, składnik nieogarnionej, pulsującej, doskonałej natury.

Mam wrażenie, że to hasło obrony Polski jest jak gdyby potężnym łańcuchem, który jest jednym końcem przytwierdzony do Polski. Chodzi o to, ażeby jak najwięcej dłoni chwyciło za łańcuch, trzeba go sobie przerzucić przez ramię i ciągnąć, ciągnąć, chociażby w krzyżach trzeszczało. Aby Polskę pociągnąć wyżej.

Nie ma niespodzianki bardziej magicznej niż niespodzianka miłości. To palec Boga na ramieniu mężczyzny.

Miłości ! twe potężne ramię włada ludźmi od pieluch do zawarcia powiek.

Szczęście to motyl, który jest zawsze poza zasięgiem, kiedy próbujemy go złapać, ale przysiada na naszym ramieniu, gdy tylko usiądziemy.

Książę, który staje na czele partii, upodabnia się człowiekowi, który obciąłby sobie jedno ramię, aby wszystkie siły żywotne poszły w drugie.

Słowo grzesznej niewiasty góruje w bramie sądu nad słowem jej męża.

Królowie mają prawe ramię długie, aby brać, lewe krótkie, aby dawać. Dlatego dają tylko tym, którzy stoją blisko.

Koń skacze - człowieka chwalą, szabla tnie - ramię chwalą.

Chciałby pracować tak, żeby ciało się nie zmęczyło, a nosić ciężary tak, żeby nie używać ramienia.

Chciałby pracować tak, żeby ciało się nie zmęczyło, a nosić ciężary tak, żeby nie używać ramienia,

Prawe ramię nie odetnie lewego,

Co dłoń zerwie, to ramię dźwiga,

W działalności politycznej liczy się nie tyle prasa, co telewizja: w jednym programie telewizyjnym polityk może przekreślić wszystko, co gazeta głosiła przez cały miesiąc.

I cóż to musi być za szczęście nad szczęściem móc powiedzieć drugiemu człowiekowi: przyłożę cię jako pieczęć do serca swego, jako pieczęć do ramienia swego.

Działacz: On w naszym imieniu klepie po ramieniu.

Ciekawość młodego wieku idzie ramię w ramię z biologią, podczas kiedy w starości jest to na przekór biologii. I tutaj zaczyna się podejrzenie, że jednak na biologii się nie skończy.

O radości, iskro bogów. - Obramieńcie się, miliony! Pocałunek całej ziemi! Bracia, za gwiazdami temi Ojciec mieszka uwielbiony.

Oblubienica: Przyłóż mię jako pieczęć do serca twego, jako pieczęć do ramienia twego; bo miłość jest mocna jak śmierć, a zazdrość twarda jak otchłań; pochodnie jej są z ognia i płomieni. Wody mnogie nie mogły ugasić miłości i rzeki nie zatopią jej; choćby człowiek dał za miłość wszystką majętność domu swego, wzgardzi nią jako nicością. Odpuszczone jej grzechy, których było wiele, bo wiele kochała.

Rząd umiarkowany może, ile chce i bez niebezpieczeństwa, zwolnić swoje sprężyny. Utrzymuje się przez swoje prawa i przez własną siłę. Ale kiedy w ustroju despotycznym władca przestanie na chwilę wznosić groźne ramię; kiedy nie może unicestwić w jednej chwili tych, którzy zajmują pierwsze miejsca, wszystko przepadło.