mysli.com.pl

Na każdym polu pracy społecznej idee reformatorskie wywołują z matematyczną niemal dokładnością zorganizowany opór stęchłej rutyny i tradycjonalnego szablonu.

Wszyscy reformatorzy są kawalerami.

Nawet najgorsi z nas marzą czasami o tym, żeby się zmienić na lepsze, mówimy o tym, że pragnęlibyśmy być doskonali. Uwaga, jaką poświęcają nam reformatorzy bardzo nam schlebia, a kiedy na dodatek jesteśmy zakochani, stroma ścieżka naprawy wydaje nam się niezmiernie łatwa do pokonania.

I najlepsza reforma niewiele pomoże gdy te same pensje biorą i wróbel i orzeł.

Wypędzenie ludzi z raju dziś nazwano by jego reformą.

Reformatorzy są wyrzutem społeczeństwa, w którym żyją.

Prokrust: „Moja reforma trwa. Wszak wiecie, że kogokolwiek dopadnę, kładę go, jak jest długi, na moim łożu. Zbyt krótkich rozciągam, zbyt długim obcinam nogi. Baczcie! Staram się o to, by wszyscy ludzie upodobnili się do mnie. A oni upierają się przy tym, aby zachować swoją miarę."

Na każdym polu pracy społecznej idee reformatorskie wywołują z matematyczną niemal dokładnością zorganizowany opór stęchłej rutyny i tradycjonalnego szablonu.