Wyniki dla zapytania: Sensu
Cytaty
-
Życie
-
Często szuka się sensu życia przy pomocy bezsensownych metod.
Głosuj:
539 głosów ↑
503 głosów ↓
-
Życie nabiera sensu dopiero w wyobraźni.
Głosuj:
414 głosów ↑
388 głosów ↓
-
Jak dobrze zrozumieć wreszcie, że życie nabiera dopiero wtedy sensu i znaczenia, gdy toczy się zgodnie z własnymi potrzebami, rytmem własnego oddechu, a przede wszystkim własnym wyobrażeniem o nim - a nie potrzebami, rytmem wyobrażeniem narzuconym przez otoczenie. Za wszelką cenę być sobą.
Głosuj:
524 głosów ↑
461 głosów ↓
-
Życie bez marzeń pozbawione jest sensu.
Głosuj:
266 głosów ↑
224 głosów ↓
-
Nadanie sensu życiu może doprowadzić do szaleństwa, ale życie bez sensu jest torturą niepokoju i próżnych pragnień, jest łodzią pragnącą morza i jednocześnie obawiającą się go.
Głosuj:
520 głosów ↑
510 głosów ↓
-
-
Człowiek
-
Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa.
Głosuj:
570 głosów ↑
529 głosów ↓
-
-
Miłość
-
Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa.
Głosuj:
570 głosów ↑
529 głosów ↓
-
Miłość jest jak tama. Jeśli pozwolisz, aby przez szczelinę sączyła się strużka wody, to w końcu rozsadza mury i nadchodzi taka chwila, w której nie zdołasz opanować żywiołu. A kiedy miry runą, miłość zawładnie wszystkim. I nie ma wtedy sensu zastanawiać się, co jest możliwe, a co nie, i czy zdołamy zatrzymać przy sobie ukochaną osobę. Kochać, to utracić panowanie nad sobą.
Głosuj:
545 głosów ↑
479 głosów ↓
-
- Ból i Cierpienie
- Śmierć
- Bóg
- Sztuka i Literatura
- Świat
Przysłowia
Sławni Ludzie
- Rene Clair
- Eugene Delacroix
-
Albert Camus
-
Ale przerwał mi i stając jakby na baczność, upomniał mnie po raz ostatni, pytając, czy wierzę w Boga. Odpowiedziałem, że nie. Usiadł oburzony. Powiedział, że to niemożliwe, że wszyscy ludzie wierzą w Boga, nawet ci, którzy odwracają się od Jego oblicza. Jest tego pewien i gdyby przyszło mu w to kiedyś zwątpić, jego życie nie miałoby sensu.
Głosuj:
533 głosów ↑
526 głosów ↓
-
- Michał Radgowski
