mysli.com.pl

Co Polak, to Stanisław.

Na świętego Stanisława (8 V) w domu pustki, w polu sława.

Wymyślanie usprawiedliwień dla własnej bezczynności było zawsze silną stroną naszego społeczeństwa.

Gdy usiłujemy wyzwolić się od historii, padamy ofiarą historii niezrozumianej. I historią niezrozumianą, mitologią dziejową, jest zawsze każda metafizyka, wszelka ponad czy pozahistoryczna koncepcja życia.

Nie wolno nigdy samego siebie czynić niewolnikiem.

Swoboda to nie nasza zgoda z rzeczywistością, lecz zgoda rzeczywistości z nami.

Człowiek zapanowuje nad przyrodą, stwarzając sobie sztuczne środowisko.

Swoboda myśli przy skrępowaniu pracy staje się swobodą paradoksu.

Socjologia to organ myślenia o życiu dziejowym w kategoriach dziejowej niezdolności.

Żadne zwycięstwo nie oparte na świadomości mas nie jest ostatecznym ani pewnym.

Przekształcenie socjalistyczne to nie wyzwolenie od pracy — to wyzwolenie pracy.

Każda dusza urobiona jest przez wieki i chce, czy nie chce, wieki tworzy.

Romantyzm to bunt kwiatu przeciwko swoim korzeniom.

Słowo polskie zwiastować ma myśli, do których nikt w świecie się jeszcze nie dopracował.

Cierpienie jest kamieniem probierczym naszej własnej wartości.

Prawdziwą tragedią człowieka najczęściej nie jest niemożność dopięcia celu, ale rozczarowanie, którego doznaje po osiągnięciu tego, czego pragnął. Dlatego być mądrym życiowo, to znaczy czynić taki wybór celów, aby nie utraciły one swej wartości z chwilą gdy zostały osiągnięte.

Przysłowiowa jest góra, która porodziła mysz. W literaturze jest odwrotnie; im mniejsza mysz, tym większą górę chciałaby urodzić. Dlatego tak krzyczy przy porodzie.

Oszczerstwo kwitnie tak, jak gdyby ludziom nie wystarczały prawdziwe winy bliźnich i zachodziła konieczność wymyślania urojonych.

Widząc, że ci skrzydła rosną, nie raduj się jeszcze, że jesteś poetą. Wiatrak też ma skrzydła.

Ręka, która bije, nie ma prawa się skarżyć, że i ją boli bicie.