mysli.com.pl

Po co jest miłość, jeśli nie po to, by się trzymać za ręce w ciemnościach pełnych przerażenia.

Człowiek pracujący w ciemnościach musi wszystkiego dotknąć własnymi rękoma.

Czasem wchodzimy w ciemność, by ujrzeć najsłabsze światełka nadziei.

Nasze obcowanie z ludźmi stało się wszystkim, tylko nie tym, co to słowo w sobie zawiera. Jest straszliwym kluczeniem w gąszczu zasadzek, w ciemności słów, w uprzejmości uśmiechów.

W ciemnocie ludu bezpieczna jest władza książąt, wykształcenie prowadzi do buntu.

W ciemności nie biec, sprawdzać otoczenie rękami, strzec się wybojów, drzew, kamieni, wymijać zygzakiem przedmioty - jest wbrew naturze, wbrew popędom, jak wszelka wiedza. Ciemność, przekreśliwszy oko, wymaga, żeby w niej mknąć, płynąć i rozpływać się.

Trwaj tylko w słońcu, bo nic pięknego nie rośnie w ciemności.

Odważniej myśli się w ciemności. Myślenie jest erotyczne.

Po co jest miłość, jeśli nie po to, by się trzymać za ręce w ciemnościach pełnych przerażenia.

Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Tes 1 5,4

- dobre interesy - długa z pięknymi kamieniami - spotka cię coś przyjemnego - jasno oświetlona - wielka radość - tonąca w ciemnościach - uważaj