mysli.com.pl

Starość jest okresem, gdy kończą się obowiązki, gdy kończą się rozterki miłosne i światopoglądowe, gdy kończy się walka i można w spokoju konsumować przyzwoicie przebyte życie. I można tak jak za młodu cieszyć się wiosną, słońcem, zapachem kwitnącego bzu i muzyką, i widokiem tych, których się kocha.

Życie jest jak psi zaprzęg. Jeśli nie jesteś na przedzie, widok nigdy się nie zmienia.

Małżeństwo jest jak płot ze sztachetów: ma chronić własność, ale nie zasłaniać widoku.

Gdy w małżeństwie kobieta woli latać, a mężczyzna pełzać, lub odwrotnie — to nie ma widoków na porozumienie.

Nawet w umysłach najbardziej tępych i pustych widok kobiety budzi niepokój, zamęt, jakąś nieokreśloną aspirację.

Niewiele jest obrazów równie komicznych, jak widok silnego mężczyzny, którego kobieta związała nićmi pajęczyny, a on czuje się skrępowany żelaznymi łańcuchami, których nawet nie próbuje rozerwać.

Zasuszony w klasztorze mnich, fanatyczny apostoł odrazy do ciała, surowy patriarcha rodziny, najwierniejszy mąż, najbardziej rozmiłowany kochanek, każdy świadomie lub bezwiednie odczuwa przebiegający mu po nerwach prąd zmysłowy na widok urodziwej kobiety.

Szczęście jest widokiem życia, a próżność jego sprężyną, życie jest ofiarą śmierci, śmierć celem życia.

Miłość jest niespokojną i niecierpliwą namiętnością; kapryśna i zmienna, powstająca nagle z niczego, na widok czyjejś piękności i postaci, gasnąca nagle w ten sam sposób.

Jedną z cech miłości jest krańcowa wrażliwość na widok twarzy podobnych do twarzy ukochanego kobiety, i odkrywanie jej w twarzach nieznanych.

Z faktu, że wyśmiewano ludzi genialnych, nie wynika, że każdy, z którego się śmieją, jest geniuszem. Bo śmiano się z Kolumba, czy braci Wright, ale równocześnie śmiejemy się na widok klowna Bozo.

Kto patrzy przez palce, ten ma różowe widoki.

Dla skąpego najprzyjemniejszy jest widok pleców odchodzących gości.

Nie widząc, chcemy tylko widoku, ujrzawszy, objąć zapragniemy ciało, ścisnąwszy słodką o podłużnym oku, chcemy, ażeby trwało ciał złączenie.

Kogo raz żmija ukąsiła, ten ucieka na widok sznura,

Widok żmii wzbudza strach większy od niej samej.

Bojaźliwy na widok robaczka świętojańskiego zaczyna wołać: pożar.

Nawet Bóg odwraca się na widok leniucha,

Trzeba, aby piękne białogłowy odsłaniały się a jawiły swoje cudności. Nie ma wątpienia zaiste, iż widok białogłowy cale doskonałej w swojej piękności jest najwdzięczniejszy ze wszystkich na świecie.

Widok cudzego powodzenia jest może najcięższą próbą dla naszej moralnej postawy. Cudzy blask razi nas.