mysli.com.pl

Młodość jako siano więdnie.

Dusza kobieca jest bliska miłości; żyje nią jak najodpowiedniejszą dla siebie manną.

Miłość jest jak kwiat, musi zakwitnąć i zwiędnąć; jeśli nie więdnie, nie jest żywym kwiatem, jest albo kwiatem z papieru, albo nieśmiertelnikiem, dobrym na cmentarz.

Rozmaicie definiują miłość: najbliższymi prawdy są podobno ci, co ją nazywają chorobą, w którą się popada bezwiednie.

Dziewczyna jest jak róża - ledwo się rozwinie jej piękny kwiat, już więdnie w tej samej godzinie.

Kobieta dobrze ubrana może stawić czoło najtrudniejszej sytuacji towarzyskiej, a gdy jeszcze ma u boku odpowiedniego mężczyznę - jest niezwyciężona.

Należy doceniać nieodpowiednie kobiety — one pozwalają zachować wolność.

W każdym mężczyźnie jest kilku różnych mężczyzn i każdy z nich potrzebuje odpowiedniej kobiety. Niestety.

Zasuszony w klasztorze mnich, fanatyczny apostoł odrazy do ciała, surowy patriarcha rodziny, najwierniejszy mąż, najbardziej rozmiłowany kochanek, każdy świadomie lub bezwiednie odczuwa przebiegający mu po nerwach prąd zmysłowy na widok urodziwej kobiety.

Mądrości dzieje się z upływem czasu krzywda większa niż głupocie. Nie od razu, kiedy mądrość jeszcze walczy o swoje miejsce - dopiero kiedy je zajmie, kiedy stanie się dla wszystkich przekonywająca, kiedy zacznie być powtarzana z ust do ust, z księgi do księgi, z pokolenia na pokolenie. Blednie wówczas biedactwo, wiotczeje, więdnie, zamienia się w banalną oczywistość, która nikogo ani ziębi ani grzeje.

Szczęśliwy, komu pośród życia skwaru, bukiet przyjaźni nie zwiędnie u boku.

Przyjaźń jest najdelikatniejszym kwiatem, który rozwija się z wzajemnych kontaktów międzyludzkich. Jeżeli nie dbamy o niego cierpliwie i niestrudzenie, więdnie i usycha, zanim otworzy wszystkie swoje pączki.

Przyjaźń to nie tylko wspaniały prezent, lecz także ustawiczna praca. Większość przyjaźni nie urywa się, tylko więdnie.

Głębię wody można poznać przy pomocy odpowiedniego kija, głębię człowieka - przy pomocy jego słów.

Głębię wody można poznać za pomocą odpowiedniego kija, głębię człowieka — przy pomocy jego słów.

Brylant potrzebuje odpowiedniej oprawy.

Gdy się księżyc ze słońcem spotka, zwiędnie i opadnie.

Przeklęty niech będzie motyl: przylatuje, gdy kwiat jeszcze pachnie, gdy kwiat zwiędnie — odlatuje,

Kobiety żyją cnotliwie i jak należy tylko wtedy, gdy brak odpowiedniego miejsca, czasu i mężczyzny, który by je uwiódł,

Sztuki piękne mogą do pewnego stopnia żyć w niewoli, ponieważ posługują się językiem odrębnym, którego ogól nie rozumie; ale literatura, która używa języka powszechnego, więdnie i umiera w kajdanach.