mysli.com.pl

Człowiek niewidomy, pozbawiony wzroku jest kaleką. I musi żyć w swoim czarnym świecie, inne zmysły rozwija, okazując im trudne zaufanie. Człowiek ślepy, który ma oczy, aby widzieć i oceniać to, co postrzega, ale rozmyślnie idzie po omacku, zamknięty w swoim egotyźmie - jest niebezpieczny. Dla siebie i dla otoczenia.

W przedmiocie miłości, przedmiocie, który głównie sprowadza się do wzroku i dotykania, można coś zdziałać bez powabów ducha, ale nie bez powabów cielesnych.

Niektórzy szklą noszą dla wzroku, a inni, żeby ich prawda w oczy nie kłuła.

Wzroku niepodobna powstrzymać.

Jak prędko w płochej kobiecie umiera miłość, gdy wzroku jej uścisk nie podpiera.

Gdy szpetnie podglądamy piękność, coś z naszego wzroku osiada jednak na piękności.

Człowiek niewidomy, pozbawiony wzroku jest kaleką. I musi żyć w swoim czarnym świecie, inne zmysły rozwija, okazując im trudne zaufanie. Człowiek ślepy, który ma oczy, aby widzieć i oceniać to, co postrzega, ale rozmyślnie idzie po omacku, zamknięty w swoim egotyźmie - jest niebezpieczny. Dla siebie i dla otoczenia.

W przedmiocie miłości, przedmiocie, który głównie sprowadza się do wzroku i dotykania, można coś zdziałać bez powabów ducha, ale nie bez powabów cielesnych.

Niektórzy szklą noszą dla wzroku, a inni, żeby ich prawda w oczy nie kłuła.