mysli.com.pl

Tak Zakochani są ślepi! Ale to może dla nich lepiej.

Zakochani z rozumu obrani.

Zakochani są jak szaleńcy.

W białej głowie zakochanie, nałóg, towarzystwo — niełatwiej zbyte rzeczy.

Człowiek zakochany jest to człowiek, który chce być milszym niż potrafi — oto dlaczego prawie wszyscy zakochani są śmieszni.

W miłości każdej zawsze cokolwiek z przekory zakochani czasem brzęczą na siebie jak trzmiele.

Jest taka miłość, która nie umiera, choć zakochani od siebie odejdą.

Miłości, choć jest darem, można się uczyć. Głównym problemem miłości nie jest problem "obiektywu" miłości, ale problem zdolności kochania. Czymś innym jest bowiem zakochanie się, czymś innym trwanie w miłości.

Zakochani bywają zazdrośni o przeszłość drogiej im osoby.

Zakochani wciąż myślą, że pozostali ludzie nie mają oczu.

Gdy zakochani całują się w policzki, to znaczy że błądzą po omacku, szukając swych ust. Pocałunek tworzy kochanków.

Nawet najgorsi z nas marzą czasami o tym, żeby się zmienić na lepsze, mówimy o tym, że pragnęlibyśmy być doskonali. Uwaga, jaką poświęcają nam reformatorzy bardzo nam schlebia, a kiedy na dodatek jesteśmy zakochani, stroma ścieżka naprawy wydaje nam się niezmiernie łatwa do pokonania.

Waszeć nigdy nie możesz być bez zakochania.

Zakochani w sobie mają przynajmniej tę korzyść, że nie posiadają zbyt wielu rywali.

Tak Zakochani są ślepi! Ale to może dla nich lepiej.

Zakochani z rozumu obrani.

Zakochani z rozumu obrani.

Zakochani są jak szaleńcy.

Zakochani są jak szaleńcy.

W białej głowie zakochanie, nałóg, towarzystwo — niełatwiej zbyte rzeczy.