mysli.com.pl

Cała historia uczy, że okrzyk, błędnie zwany religijnym, bywa często podnoszony przez ludzi bez wszelkiej religii, w życiu codziennym depczących elementarne zasady dobra i zła, że poczyna się z nietolerancji i prześladowania, jest bezrozumny, ogłupiający, tępy, niemiłosierny.

Cała historia uczy, że okrzyk, błędnie zwany religijnym, bywa często podnoszony przez ludzi bez wszelkiej religii, w życiu codziennym depczących elementarne zasady dobra i zła, że poczyna się z nietolerancji i prześladowania, jest bezrozumny, ogłupiający, tępy, niemiłosierny.

Cała historia uczy, że okrzyk, błędnie zwany religijnym, bywa często podnoszony przez ludzi bez wszelkiej religii, w życiu codziennym depczących elementarne zasady dobra i zła, że poczyna się z nietolerancji i prześladowania, jest bezrozumny, ogłupiający, tępy, niemiłosierny.

Gdzie u kobiety zaczyna się miłość, tam kończą się wszystkie zasady.

Istnieją dwie zasady pozwalające człowiekowi żyć w harmonii: 1. Nie zadręczaj się drobiazgami; 2. Wszystko to drobiazgi.

Pierwsze zasady moralności tworzą się w interesie jednostki, toteż prawdą jest w tym względzie, że cnota to roztropność zastosowana do obyczajów. Jednakże cnota we właściwym sensie słowa rodzi się w stosunkach człowieka z innymi ludźmi; człowiek jest mądry dla samego siebie, a cnotliwy wobec bliźniego.

Darujemy przecież mężczyznom niemoralne postępowanie tak długo, jak długo głoszą zasady moralne i tym samym uznają swoje błędy.

W domu są rodzinne zasady, w sklepie — kupieckie obyczaje,

Obecnie najbardziej krępują zasady; znacznie bardziej przeszkadzają tym, którzy je mają, niż tym, którzy ich nie posiadają.

W zdrowym rozsądku tkwi pewna subtelna nieufność władzy logicznej do samej siebie; zahamowuje on rozrost każdej zasady i każdej metody dokładnie w tym punkcie, w którym niepowściągliwe i brutalne jej zastosowanie stanowiłoby pogwałcenie tej rzeczy delikatnej, jaką jest rzeczywistość.

Przesądy podtrzymują nas do granic sposobności, przy których nas opuszczają; zasady pozwalają jej urągać.

Jakie są podstawowe zasady dramatu? Żeby pierwszy akt był przejrzysty, ostatni — krótki, a przede wszystkim, żeby w trzecim nie było więzienia.

Powinniśmy mieć zasady gotowe do zastosowania w każdej okoliczności.

Powiedz mi, kto są twoi przyjaciele, a powiem ci, kim jesteś. Od tej zasady historia zna jeden wyjątek: Judasz, którego znajomościom nie można nic zarzucić.

Gdyby nie wyjątki, zasady byłyby nie do zniesienia.

Łatwiej jest walcyć o zasady, niż żyć zgodnie z nimi.

Za św. Pawłem proszę was, bracia i siostry: zdrowe zasady miejcie za wzorzec w wierze i miłości w Chrystusie Jezusie. Dobrego depozytu strzeżcie z pomocą Ducha Świętego, który w was mieszka. Wnieście go w trzecie tysiąclecie chrześcijaństwa z dumą i pokorą świadków.

Wygłaszaj wzniosłe zasady, łatwiej wtedy popełniać zdrady.

Wyjątek nie zmienia zasady.

Ustępstwa kończą się tam, gdzie zaczynają się zasady.