mysli.com.pl

Szczęśliwy, komu pośród życia skwaru, bukiet przyjaźni nie zwiędnie u boku.

Zasuszony w klasztorze mnich, fanatyczny apostoł odrazy do ciała, surowy patriarcha rodziny, najwierniejszy mąż, najbardziej rozmiłowany kochanek, każdy świadomie lub bezwiednie odczuwa przebiegający mu po nerwach prąd zmysłowy na widok urodziwej kobiety.

Rozmaicie definiują miłość: najbliższymi prawdy są podobno ci, co ją nazywają chorobą, w którą się popada bezwiednie.

Gdy się księżyc ze słońcem spotka, zwiędnie i opadnie.

Przeklęty niech będzie motyl: przylatuje, gdy kwiat jeszcze pachnie, gdy kwiat zwiędnie — odlatuje,

Dawać należy to, co komuś jest rzeczywiście potrzebne, a nie to, co sami uznajemy za stosowne. W przeciwnym razie - dając - będziemy bezwiednie mnożyć działania pozorne.

Jeśli tylko patrzysz pod swoje nogi, widzisz proch, piach, błoto, kamienie, trawę, która i tak zwiędnie. Jeśli spojrzysz ponad siebie, zobaczysz perspektywę.

Szczęśliwy, komu pośród życia skwaru, bukiet przyjaźni nie zwiędnie u boku.

Zasuszony w klasztorze mnich, fanatyczny apostoł odrazy do ciała, surowy patriarcha rodziny, najwierniejszy mąż, najbardziej rozmiłowany kochanek, każdy świadomie lub bezwiednie odczuwa przebiegający mu po nerwach prąd zmysłowy na widok urodziwej kobiety.

Rozmaicie definiują miłość: najbliższymi prawdy są podobno ci, co ją nazywają chorobą, w którą się popada bezwiednie.