Geniusz, co bywa w pokorze nat...
Geniusz, co bywa w pokorze natchnięty, To już nie geniusz - to na ziemi święty! Bo czymże świętość, jak nie czystym trwaniem, wiecznym natchnieniem - i wiecznym kochaniem.
Głosuj:
492 głosów ↑
471 głosów ↓
492 głosów ↑
471 głosów ↓
