Adolf Dygasiński
-
Ostatnia to rzecz, kiedy krytyk stawia autorowi zarzut niemoralności, co zwykle czyni, kiedy nie ma nic do powiedze o książce. Pisarz odważny zawsze na ten zarzut zasłuży, a tylko tchórz może się go obawiać.
-
Mierność jest nieznośna w malarstwie, muzyce i literaturze; w pracy społecznej oddaje wielkie przysługi, jak woły w jarzmie.
-
Usiłując poznać i wytłumaczyć przyrodę, zyskujemy najpewniejsze poznanie samych siebie, nawet wtedy, kiedy błądzimy w poznaniu przyrody
-
Największy spór między ludźmi powstaje na tym punkcie, co do którego nic nie wiemy. Jest to zupełna swoboda twierdzeń
i przeczeń.
-
Najobojętniejszym zachowaniem się wobec danej prawdy jest ślepa wiara; najżywszy zaś udział bierze się w tej prawdzie, kiedy się o niej wątpi.
-
Głupota głęboka przybiera nieraz ton dramatyczny, aby ogłosić światu jego najulubieńsze brednie. I takim jest dobrze.
-
Można by zazdrościć tym, którzy dobrze piszą, gdyby nie stała otworem droga pisania jeszcze lepiej.
-
Krytykiem jest każdy, kto książkę przeczytał, a nawet ten, kto tylko słyszał o niej.
-
Publiczność czytająca romanse jest zmienna jak kobieta. Kobiety szukają w książce tajemnicy swego serca i tajemnicy swej rywalki.
-
Pojęcia cnoty, prawa i bezprawia u mocnych są inne niż u słabych.
-
Zdradzona miłość kobiety jest to zdradzona sprawa ludzkości.
-
Ta chwila, kiedy się ludzie kochają wzrokiem tylko, stanowi najidealniejszą część całego procesu miłości.
-
Biedni i niepozorni mają częstokroć swobodę w miłości, ponieważ nikt ich nie podejrzewa, ażeby byli zdolni kochać i mieli śmiałość potrzebną do kochania.
Najczęściej szukane:
Przykład
,
Docent
,
Przysłowia o siwych włosach
,
ryba jest
,
Łuczka
,
Jedni
,
O zachowaniu tajemnicy
,
luis
,
leon
,
luisa de leon
,
205 głosów ↑
204 głosów ↓