Jan Parandowski
-
Nic tak nie orzeźwia, nie dodaje animuszu, jak kąpiel w czasie. Zawsze stosowałem tę „chronoterapię" i zalecałem ją swoim czytelnikom, wysyłając ich albo do dalekich uzdrowisk, odległych o tysiące lat, albo do bliższych, gdzie trwa kojący dzień wczorajszy.
-
Stare teksty nie poddają się gwałtownym zalotom, lubią być zdobywane długo i cierpliwie. Wtedy dopiero nagradzają tym, co w każdej miłości ma najwyższą cenę: wiernością.
-
To straszne pomyśleć, że giną lasy, chwała i uroda ziemi, aby się zamienić w gazety i tysiące głupich publikacji, które pójdą na śmietnik i do kanałów.
-
Do najpiękniejszych cnót człowieka należy zdolność przebaczania. Zemsta niszczy zarówno wroga, jak i nas samych, nas samych o tyle groźniej, że pustoszy naszą duszę, gdy wrogowi możemy odpłacić tylko szkodą cielesną. Przebaczenie nas pomnaża.
-
Tylko wielkim jest dane mówić o sobie w ten sposób, jakby mówili o każdym i o wszystkich.
-
Jest bardzo prawdopodobne, że ci, którzy odmawiają człowiekowi duszy nieśmiertelnej, robią to na cudzy rachunek, dla siebie rezerwując wyjątek z ogólnej reguły — choćby w najskrytszych myślach. Trudno uwierzyć, by bez takiej podstawy człowiek mógł się utrzymać w równowadze nerwów i umysłu.
-
Każdy nosi w sobie i zawiłość dziejów, i możliwą, a nie spełnioną odmianę swego losu.
-
Tylko wielkim jest dane mówić o sobie w ten sposób, jakby mówili o każdym i o wszystkim.
-
Książka jest prawdziwym symbolem pokoju, bardziej niż jakikolwiek z tych, który upragnionemu ideałowi towarzyszy w wyobraźni ludzkiej.
Najczęściej szukane:
Rozpacz...
,
iaper nadrabia mina
,
saper
,
zgubic
,
Wartości
,
aleksander pope
,
celestyn
,
polskie
,
kos
,
miszewski
,
437 głosów ↑
394 głosów ↓