Montesquieu
-
Wielka radość jest tak samo daleka od dobrego zdrowia jak wielka udręka. Jedyną rozkoszą człowieka naprawdę zdrowego jest po prostu radość istnienia.
-
Człowiek, ta gibka istota, poddająca się w społeczności myślom i wpływom cudzym, zarówno zdolny jest poznać własną naturę, kiedy mu ją ktoś ukaże, jak stracić jej poczucie, kiedy mu się ją ukrywa.
-
Zauważono we Francji, iż z chwilą gdy człowiek wchodzi w jakieś grono, od razu przejmuje to, co się zwie l'esprit du corps.
-
Świat nie sądzi czynów ludzkich wedle ich dobroci, ale wedle ich piękności; nie wedle tego, czy są sprawiedliwe, ale czy wielkie; nie wedle ich rozsądku, ale wedle ich nadzwyczajności.
-
Gdy tylko ktoś myśli i ma charakter, mówi się o nim: „To osobliwy człowiek."
-
...człowiek lubi wprowadzać gdzie indziej to, co posiada u siebie...
-
Człowieka prostego, który umie mówić tylko prawdę, uważa się za mąciciela powszechnego spokoju.
-
... człowiek przywiązuje się do rzeczy, którymi jest ustawicznie zajęty...
-
...powszechna chęć podobania się rodzi galanterię, która nie jest miłością, ale delikatnym, lekkim i ciągłym kłamstwem miłości.
-
Dla człowieka, który nie ma nic, jest w pewnym sensie obojętne, pod jakim rządem żyje.
-
Rozmawiano o istnieniu Boga. Powiedziałem: „Oto dowód w dwóch słowach: skoro istnieje skutek, istnieje i przyczyna."
-
Prawa ludzkie, mające mówić do rozumu, powinny dawać nakazy, a nie rady; religia, mająca przemawiać do serca, musi dawać wiele rad, a mało nakazów.
-
...religia, nawet fałszywa, jest najlepszą rękojmią uczciwości ludzi.
-
Prawa religii nie powinny budzić innej wzgardy prócz wzgardy dla złego, a zwłaszcza nie powinny oddalać ludzi od miłości i miłosierdzia.
-
Kiedy jest wiele przyczyn nienawiści w jakimś państwie, trzeba, aby religia dawała wiele sposobów pojednania.
Najczęściej szukane:
o teatrze
,
choroba
,
Aby myśli nie wyparowały
,
fajni ludzie
,
Autorytet
,
dobre wychowanie
,
wychowaie
,
teatr
,
sefowa
,
postęp
,
446 głosów ↑
420 głosów ↓