Samuel Coleridge
-
Jeśli miłość jest ożywczym słońcem ludzkiej natury, jakże niełaskawie rozdzieliła ona swe promienie między mnie i tę, którą kocham! Ją ozłociła całym światłem swoim i blaskiem, a moją istotę przenika tylko niewidzialnymi promieniami żaru. Ona jaśnieje, jest chłodna jak tropikalny świetlik. Ja, ciemny, nieurodziwy, podobny jestem świerszczowi w gorącym popiele.
-
Każdy, kto był zakochany, wie, że namiętność jest najsilniejsza, a pożądanie najsłabsze, gdy przedmiot miłości jest nieobecny: i odwrotnie - gdy osoba ukochana jest przy nas.
-
Niezrównany jest wdzięk dzieci, dopóki nie nauczą się tańczyć!
-
O, sen! kochają miękki sen na całej ziemskiej kuli!
-
Człowiek, który się żeni z miłości, jest jak żaba, która wskakuje do studni. Ma obfitość wody, ale nie może się wydostać.
-
Życie nasze byłoby piękne, gdybyśmy dostrzegali to, co niweczy nasze dobro. Najbardziej zaś dobro niweczy przesąd, że może nam je dać przemoc.
-
W młodości nasze szczęście jest nadzieją, w starości - rozpamiętywaniem nadziei młodości.
-
Mężczyzna może dotąd kochać dwie kobiety, dokąd jedna z nich się nie zorientuje.
-
Przyjaźń jest jak dające cień drzewo, pod którym szukam wytchnienia.
-
Miłość jest duszą życia, a muzyka życiem duszy.
-
Miłość polega na podziwianiu i rozwijaniu miłych cech osoby kochanej — pod warunkiem, że samemu się korzysta z jej błogosławionych skutków.
-
Miłość koi niedole i budzi w nas dzielność. Jest wezgłowiem smutku i skrzydłem męstwa.
Najczęściej szukane:
Nie pytaj starego
,
Wojownik
,
Honor
,
dudek
,
dudek
,
Przemoc
,
nic dwa razy się nie zdarza
,
wrażliwość
,
wrażliwość
,
Dobre chęci
,
548 głosów ↑
525 głosów ↓