mysli.com.pl

Mamy wszyscy dosyć religii, aby się w jej imieniu nienawidzić, ale nie mamy jej dosyć, aby kochać jedni drugich.

Człowiek może i powinien całym sercem cieszyć się swoim życiem. Jest ono przecież dobrym, Bożym darem, który stał się jego udziałem. Lecz trzeba pomyśleć także o tym, że nie mamy tutaj stałego miejsca i że wszelka wspaniałość tej ziemi, szczególnie bogactwo i sława, są przemijające.

Nie mam prawa robić ani mówić czegokolwiek, co pomniejsza człowieka w jego własnych oczach. Liczy się nie to, co ja myślę o nim, lecz to, co on myśli o sobie samym. Uwłaczanie godności człowieka jest przestępstwem.

Dobroć nudzi, gdy nie mamy jej w sobie.

Ja nie mam Boga, ale Bóg ma mnie.

Jak zwie się wasza boleść sroga? - Nie mamy Boga! Nie mamy Boga!

Życie jest krótkie i nie mamy zbyt wiele czasu na uprzyjemnianie go tym, którzy wędrują ciemną drogą razem z nami. Śpieszcie się kochać, nie zwlekajcie z dobrocią.

Nie oburzamy się na rzeczy, o których nie mamy pojęcia.

Czas, który mamy, to pieniądz, którego nie mamy.

Wszyscy sobie zazdrościm, a to jest największym dowodem, iż nie mamy sobie czego zazdrościć.

Gdy nie mamy do kogo wracać, wracajmy do siebie.

Czyż nie mamy wieczności na to żeby wypocząć?

Jest Pan za demokracją? Tak, jeśli nie mam innego wyboru.

Wszystko, co mogę zrobić dla mojego przyjaciela, to po prostu być jego przyjacielem. Nie mam bogactwa, którym mógłbym go obdarzyć. Jeśli będzie wiedział, że jestem szczęśliwy mogąc go kochać, nie będzie pragnął żadnej innej nagrody.

Królem jestem polskim i nie mam ochoty ani nie mogę dzielić z kimkolwiek władzy królewskiej.

Kwiaty nie potrafią się wąchać. My - nie mamy z tym problemu.

Lecz jeśli nie mamy narkotyku, pojawia się pustka, w której się dusimy.

Leżałem w ubraniu na łóżku i myślałem o tym, że stoją tu rożne meble, leżą książki, wiszą obrazy, ale to wszystko nie ma sensu. Ja też tu leżę i tez nie mam sensu.

Tylko dwie rzeczy są nieskończone: Wszechświat i ludzka głupota, nie mam pewności co do Wszechświata.

Symptomem śmierci naszych marzeń jest spokój: życie staje się niedzielnym popołudniem, nie żąda od nas niczego szczególnego, a i my nie mamy ochoty wiele z siebie dawać.