mysli.com.pl

Doświadczenie płynące z naszych błędów czyni nas lepszymi.

Miłość to naturalne źródło, płynące zrazu łożyskiem z mchu, kwiatów i żwiru, później jako strumień, jako rzeka zmienia swój charakter i postać z każdą falą i wpada do niezmiernego oceanu, w którym miałkie dusze widzą monotonię, gdy wielkie topią się w niej w wiekuistej zadumie.

Życie po prostu jest. Trzeba płynąć wraz z nim.

Każdy człowiek potrzebuje stale nawet pewnej ilości trosk, cierpień lub biedy, tak jak okręt potrzebuje balastu, by płynąć prosto i równo.

Ludzkość jest strumieniem światła płynącym ze skończoności w nieskończoność.

Niczego, niczego na świecie nie można przyrównać do radości płynącej z pracy, która się toczy po myśli.

Przyjemność życia jest przyjemnością płynącą z ćwiczenia duszy; to jest bowiem prawdziwe życie.

W Bogu otwierają się nowe morza dla tych, co chcą płynąć jeszcze dalej.

Bo czym jest życie, gdy nie ma Wolności, czym jest Miłość, gdy nie ma możności wypłynąć okrętem na spotkanie Boga!

Serce ma swój porządek, rozum ma swój, płynące z zasad i dowodów; serce ma inny.

Przyjaźni czy taż płynącego z niej spokoju nie należy lekceważyć. Po oddychaniu, jedzeniu i spaniu - przyjaźń jest jednym z warunków koniecznych do życia.

Niczego, niczego na świecie nie można przyrównać do radości płynącej z pracy, która się toczy po myśli.

Woda studzienna, choćby oszczędzana, nie przeleje się przez brzegi; woda źródlana, choćby zasypywana, nie przestanie płynąć,

Szukamy odbicia swego wizerunku nie w płynącej, lecz stojącej wodzie, albowiem tylko coś stałego jest w stanie je zatrzymać.

Twórczość bywa rekompensatą, choć czasem bardzo utajoną, z bardzo skrywanych braków i utrat płynącą jak z podziemnego źródła...

By dotrzeć do źródła, trzeba płynąć pod prąd.

Istnieje dwojaka śmiałość: śmiałość płynąca z wyższości i śmiałość zrodzona z ciasnoty umysłu.

Szczęściem jest rozpłynąć się w twórczej pracy, żyć w zgodzie z wewnętrznymi predyspozycjami.

Człowiek szlachetny nie zabiega o wdzięczność, ale jeśli jest rzeczą piękną jej unikać, to wyniosłą przecież - przyjąć płynące z niej wyrazy uznania.

Są dwa sposoby na to, jak znaleźć się u celu: Pierwszy - wpłynąć na oliwie, Drugi - mieć trochę oleju.